logowanie

Automatyczne wejścia do budynków

Trudno sobie dziś wyobrazić centra handlowe, zabudowania w portach lotniczych czy budynki biurowe – siedziby dużych firm – bez reprezentacyjnych drzwi automatycznych. Coraz częściej są też one stosowane w szpitalach, gdzie usprawniają transport pacjentów, czy też w domach jednorodzinnych, w których ułatwiają poruszanie się osobom niepełnosprawnym, szczególnie tym jeżdżącym na wózkach, pozwalając na wygodne korzystanie np. z wyjścia na taras. Drzwi tego typu są ponadto częstym elementem wyposażenia inteligentnego budynku – wpływają na komfort jego użytkowania przez wszystkich domowników.

Fot. 1. Wybierając drzwi automatyczne, należy wziąć pod uwagę cechy przyszłych użytkowników, ważne są nasilenie i rodzaj ruchu pieszego Fot.: DORMA

Wybór rodzaju drzwi

Dostępnych jest wiele różnych rodzajów drzwi z napędem automatycznym. Ich właściwy dobór do konkretnego wejścia wymaga ustalenia cech przewidywanych użytkowników obiektu. Uwzględnić należy także prawdopodobne nasilenie i rodzaj ruchu pieszego, jaki przemieszczać się będzie przez zainstalowane drzwi oraz wzdłuż fasady, ze szczególnym uwzględnieniem osób starszych, niepełnosprawnych i dzieci. Trzeba ponadto ustalić, czy dane rozwiązanie będzie służyć ewakuacji z budynku w razie pożaru, określić, czy będzie elementem kontroli wejść do obiektu oraz sprecyzować potrzebę spełnienia innych dokładnych wymagań eksploatacyjnych i konstrukcyjnych.

Budowa drzwi automatycznych – różne materiały konstrukcyjne i wypełniające

Podstawę konstrukcji drzwi stanowią profile, przeważnie aluminiowe, popularne z uwagi na swoją wagę, wytrzymałość i możliwość ich łatwego dopasowania do zabudowy o dowolnych parametrach. Dostępne są również ramy drewniane, stalowe lub z tworzywa sztucznego.
W ramach profili konstrukcyjnych osadzane są elementy wypełniające. Wypełnienie może być wykonane z dowolnego szkła (bezpiecznego, izolacyjnego, giętego, bezbarwnego lub kolorowego) albo innego materiału przezroczystego (np. poliwęglanu litego czy komorowego) bądź nieprzezroczystego (np. paneli aluminiowych lub z PVC).
W drzwiach zapewniających zwiększoną ochronę przed intruzami i wandalami (modele przesuwne dostępne są w kategorii RC2) stosowane jest szkło laminowane o podwyższonej odporności na włamanie. W zależności od potrzeb wykorzystywane są profile szerokie i masywne lub wąskie i delikatne. Istnieją także systemy drzwi automatycznych zbudowane w całości ze szkła, które zapewnia ich pełną transparentność i ciekawy design. Drzwi automatyczne mogą być wykonane w wielu wariantach, tak aby pasowały do ogólnej koncepcji architektonicznej i stylu wykończenia obiektu.
Oferta firm działających na rynku obejmuje również modele o specjalnej wzmocnionej konstrukcji, które są przeznaczone do stosowania w miejscach o dużym natężeniu ruchu, np. w sklepach czy supermarketach. Klienci nieustannie przechodzą przez drzwi tego typu, przez co są one bardziej narażone na uszkodzenia w wyniku uderzenia ciężkiego wózka prowadzonego przez nieostrożnego klienta. Dostępne są ponadto systemy w wersji termoizolacyjnej, czyli z zastosowaniem ciepłych profili z przekładkami termicznymi, przystosowane do montażu grubych termoizolacyjnych szyb zespolonych.

Drzwi automatyczne rozwierane mogą otwierać się tylko w jednym kierunku, dlatego też przy ruchu dwukierunkowym urządzenie musi być tak ustawione, aby odpowiednio wcześnie otwierać drzwi Fot.: Geze

Systemy drzwi automatycznych – różne możliwości otwierania

Drzwi przesuwne standardowe dzielimy na pojedyncze lub podwójne, czyli jedno- lub dwuskrzydłowe. Mogą się one otwierać na nieruchome naświetla boczne bądź ściany równoległe do ich ruchu. Szerokość przejścia jest niemal równa szerokości skrzydeł ruchomych. Stosuje się je w miejscach o znacznym natężeniu ruchu, np. w centrach handlowych, biurowcach, a także w szpitalnych oddziałach ratunkowych, gdzie mamy do czynienia z chwilowym dużym natężeniem ruchu.
Drzwi przesuwne mogą być tak zaprojektowane, aby spełniać wymagania wyjść ewakuacyjnych. Istnieje także możliwość wyposażenia ich w system ręcznego otwierania, tzw. antypanik, pozwalający na wypięcie (wyłamanie) skrzydeł ruchomych oraz naświetli w sytuacji zagrożenia i otwarcie drzwi tak jak modeli rozwieranych.
Gwarantuje to uzyskanie przejścia o dużej szerokości, co dodatkowo okazuje się przydatne np. przy wnoszeniu dużych mebli lub innych przedmiotów o znacznych wymiarach.
Ponadto drzwi mogą być wyposażone w system automatycznego otwierania awaryjnego – po otrzymaniu sygnału o pożarze w budynku drzwi samoistnie otwierają się i pozostają cały czas otwarte, aby ułatwić osobom znajdującym się w środku szybkie opuszczenie obiektu.
W drzwiach przesuwnych mogą być zaprogramowane następujące funkcje: • praca automatyczna „lato” – pełne otwieranie drzwi;
• praca automatyczna „zima” – ograniczona, nastawiana indywidualnie szerokość otwarcia (w celu zmniejszenia strat ciepła);
• praca automatyczna „autoszerokość” – szerokość ustawiana automatycznie w zależności od natężenia ruchu pieszych;
• praca skoordynowana – 2 szt. drzwi, zamontowane np. w wiatrołapie, pracują na zasadzie śluzy, ograniczając ucieczkę ciepła w zimie (oszczędność ogrzewania) lub minimalizując napływ ciepłego powietrza latem (oszczędność klimatyzacji);
• otwarcie „apteka” – lekkie uchylenie drzwi w aptekach i sklepach nocnych w celu podania towaru;
• stałe otwarcie (np. na czas sprzątania lub w lecie w czasie intensywnego ruchu);
• zamknięcie sklepowe „wyjście” – drzwi otwierają się, gdy ktoś chce wyjść na zewnątrz, zewnętrzny czujnik ruchu jest nieaktywny, wewnętrzny – aktywny;
• drzwi zamknięte (i zaryglowane – jeśli mają zamek) – nie działają czujki, możliwość otwarcia tylko przy użyciu impulsu z klucza lub sygnału z centrali.
Drzwi przesuwne teleskopowe (także dostępne w wersji pojedynczej lub podwójnej) mają jedną lub dwie pary skrzydeł, które zachodzą na siebie, a następnie na naświetla boczne. Stosowane są przy ograniczonej szerokości otworu (drzwi teleskopowe dają przejście do 2⁄3 szerokości otworu, gdy w standardowych przesuwnych przejście stanowi do ½ szerokości, przy braku możliwości przesuwania skrzydeł na ściany boczne).
Drzwi przesuwne narożne (pryzmatyczne) złożone są z pary drzwi przesuwnych ustawionych względem siebie pod kątem równym lub większym niż 90°. Umożliwiają wstawienie modeli przesuwnych w wieloboczną konstrukcję przestrzenną.
Drzwi przesuwne łukowe mają kształt wycinka koła. Skrzydła wykonane są z profili i szkieł łukowo giętych, przez co są one droższe od modeli przesuwnych standardowych, ale jednocześnie bardziej efektowne – ze względu na swoje walory estetyczne stosuje się je w obiektach, gdzie ważne jest podkreślenie prestiżu wejścia, np. w biurowcach lub hotelach. Można także stosować dwie pary drzwi łukowych w celu uzyskania wiatrołapu w obrysie pełnego koła, co gwarantuje ograniczenie strat ciepła przy zachowaniu reprezentacyjnego wyglądu wejścia. Drzwi łukowe mogą stanowić tzw. zamknięcie nocne przy drzwiach karuzelowych.
Drzwi rozwierane (uchylne, przymykowe) mogą mieć napęd popychający, ciągnący lub ślizgowy. Ze względu na swój ciężar mechanizm ten powinien być mocowany na nadprożu, a ponad skrzydłem drzwiowym należy pozostawić wolną przestrzeń (80–140 mm). Napęd do drzwi uchylnych może je otwierać tylko w jednym kierunku, dlatego rozwiązanie to najlepiej sprawdza się w przejściach z ruchem kierowanym (aby drzwi otwierały się zgodnie z kierunkiem ruchu, a nie w stronę osoby wchodzącej). Przy ruchu dwukierunkowym należy tak ustawić urządzenia, aby odpowiednio wcześnie otwierać drzwi. Kąt otwarcia jest regulowany – dochodzi do 120°. Jeśli drzwi stanowią jedyne wyjście, to ze względów bezpieczeństwa powinny otwierać się na zewnątrz.
Drzwi balansowe (przesuwno-uchylne) mają skrzydła, które przy otwieraniu i zamykaniu obracają się w całości (podobnie jak rozwierane), ale wokół płaszczyzny przesuniętej do środka osi. Dzięki temu skrzydło potrzebuje mniej miejsca do obrotu, a po otwarciu prawie całe światło otworu jest dostępne dla ruchu. Ponadto drzwi te są mniej wrażliwe na podmuchy wiatru wzdłuż elewacji niż modele rozwierane.
Drzwi harmonijkowe (składane) mają skrzydła podzielone na równe części, połączone specjalnymi zawiasami. Podczas otwierania jednocześnie składają się one i rozsuwają na boki. Potrzebują wyjątkowo mało przestrzeni, dlatego doskonale sprawdzają się w obiektach istniejących (mogą być montowane w starych nadprożach), przy intensywnym ruchu wzdłuż elewacji (w warunkach takich nie mogą być stosowane np. modele rozwierane). Drzwi harmonijkowe nie mogą być jednak montowane na drogach ewakuacyjnych, co ogranicza ich wykorzystanie jako wyjść z większych budynków.
Drzwi obrotowe (karuzelowe) mają dwa, trzy lub cztery skrzydła połączone promieniście. Stosowane są do wejść o dużej przepustowości. Stanowią jednocześnie wiatrołap ograniczający napływ do budynku powietrza z zewnątrz, dzięki czemu pozwalają utrzymać stałą temperaturę wewnątrz pomieszczenia, a tym samym – obniżyć koszty energii. Mogą być wyposażone dodatkowo w system awaryjny, w którego skład wchodzą m.in. specjalne, wyłamywane skrzydła ułatwiające ewakuację. Zastosowanie wspomnianego systemu pozwala na swobodne, bezkolizyjne przejście przez drzwi obrotowe. Złożenie skrzydeł umożliwia również intensywne wietrzenie w lecie, jak i większą przepustowość w czasie intensywnego ruchu.
Drzwi dwuskrzydłowe mają największe gabaryty przedziałów w stosunku do średnicy, umożliwiają więc swobodny przejazd wózków inwalidzkich. Stosowane są także na lotniskach, w hotelach i supermarketach, a więc wszędzie tam, gdzie występuje intensywny ruch osób z wózkami bagażowymi i sklepowymi.
Drzwi obrotowe mogą mieć zamknięcia nocne w postaci dodatkowych zewnętrznych lub wewnętrznych drzwi przesuwnych łukowych bądź odpinanego jednego skrzydła. W opisywanym rozwiązaniu mogą być zaprogramowane następujące funkcje:
• automatyczny start z położenia „otwarte” lub „zamknięte” – aktywacja za pomocą czujek ruchu; drzwi przyspieszają i obracają się z prędkością ustawioną dla ruchu automatycznego (jako wyposażenie opcjonalne przycisk dla osób niepełnosprawnych redukujący prędkość obrotową);
• push & go – aktywacja przez niewielkie popchnięcie skrzydeł; drzwi przyspieszają i obracają się z prędkością ustawioną dla ruchu automatycznego;
• obrót ciągły (stały);
• obrót ręczny, do przodu lub do tyłu;
• ruch jednokierunkowy;
• zamknięte (zaryglowane).

Unormowania prawne

Najważniejszymi normami dotyczącymi drzwi z automatycznym napędem są następujące regulacje:
– PN-EN 16361:2013-12E „Drzwi z napędem. Norma wyrobu, właściwości eksploatacyjne. Drzwi, inne niż rozwierane, przeznaczone do zainstalowania z napędem, bez właściwości dotyczących odporności ogniowej i dymoszczelności”,
– PN-EN 16005:2013-04E „Drzwi z napędem. Bezpieczeństwo użytkowania. Wymagania i metody badań”,
– PN-EN 12978+A1:2012P „Drzwi i bramy. Urządzenia zabezpieczające do drzwi i bram z napędem. Wymagania i metody badań”. Oprócz powyższych istnieje jeszcze wiele norm dotyczących poszczególnych elementów opisywanych rodzajów drzwi: szkła, profili aluminiowych, zamków, zawiasów itp.

Wybór rodzaju napędu

Najważniejszymi elementami drzwi automatycznych są urządzenia do ich otwierania, montowane najczęściej na belce nośnej nad drzwiami. Mieści się w niej kompletny mechanizm napędowy, komputer sterujący napędem, alarmem i nadzorujący doładowywanie akumulatorów oraz same akumulatory. Te inteligentne urządzenia regulują prędkość otwierania, obrotu lub przesuwu, mogą np. automatycznie dostosowywać czas otwarcia do natężenia ruchu czy samoczynnie rozpoznawać ciężar skrzydła poprzez pomiar przyspieszenia. Istotne są funkcje zabezpieczenia drzwi, np. przed najechaniem, przytrzymaniem osoby w drzwiach lub jej przytrzaśnięciem między drzwiami a słupkiem (ościeżnicy bądź obudowy), które oparte są na pracy czujników ruchu, barier podczerwieni oraz wyłączników. Programator może wyświetlać aktualny tryb pracy, kody usterek i zdarzeń alarmowych. Przy jego użyciu można także ustawić wybrane przez użytkownika parametry pracy. Decydując się na odpowiedni model automatyki do drzwi, należy uwzględnić kilka elementów mających wpływ na pracę urządzenia zgodnie z naszymi założeniami: Waga i wymiary drzwi mają szczególne znaczenie dla trwałości mechanizmu. Każdy model automatyki ma konstrukcję zdolną przenosić trwale obciążenia z zakresu, do których został zaprojektowany. Przekroczenie dopuszczalnego ciężaru skrzydła drzwi lub ich wielkości oznacza szybsze zużycie elementów mechanicznych. Intensywność pracy. W zależności od konstrukcji automat do drzwi może być przeznaczony do intensywnego użytkowania (np. drzwi w supermarkecie) lub do pracy o mniejszej liczbie wykonywanych cykli (np. modele wejściowe do pomieszczeń biurowych). Rodzaj sterowania wpływa na ergonomię użytkowania i ograniczenie strat ciepła (efektywniejsze oddzielenie klimatu wewnątrz obiektu od warunków panujących na zewnątrz dzięki dodatkowemu uszczelnieniu i opcji inteligentnego dostosowania szerokości otwierania do natężenia ruchu, a także praca w systemie śluzy powietrznej pomiędzy drzwiami wewnętrznymi a zewnętrznymi w wiatrołapie możliwa dzięki synchronizacji pracy napędów). Układ sterowania ruchem drzwi może stanowić również część składową systemu kontroli dostępu do budynku (np. drzwi z dwustronną kontrolą dostępu mogą być zaprogramowane w sposób pozwalający na wejście i wyjście osobom upoważnionym przy jednoczesnym uniemożliwieniu dostępu (obustronnego) osobom bez autoryzacji). Wymagania ewakuacyjne. W przypadku budynków o dużej liczbie przebywających wewnątrz osób konieczne może być stosowanie systemów antypanikowych, które umożliwiają automatyczne lub ręczne otwarcie drzwi (poprzez wypchnięcie skrzydła, tzw. break out) w sytuacjach zagrożenia. Gabaryty napędu. Warunkiem decydującym o możliwościach instalacji automatyki do drzwi jest ilość wolnego miejsca niezbędnego do montażu urządzenia. W przypadku najbardziej popularnych modeli przesuwnych szczególne znaczenie ma wysokość przestrzeni nad drzwiami (chociaż dostępne są napędy, które można schować wewnątrz profilu górnej belki nośnej, stanowiącej ramę ościeżnicy). Możliwość rozbudowy. Niektórzy producenci oferują napędy, które mogą być dostosowane nie tylko do funkcjonalności i wydajności pracy, ale również do budżetu inwestora. W miarę rozwoju firmy mechanizm o modułowej strukturze może być, już w trakcie eksploatacji, modernizowany i uzupełniany o dodatkowe funkcje. Wymagania specjalne. Dostępne są napędy zaprojektowane specjalnie do hermetycznych drzwi przesuwnych, montowanych w celu zabezpieczenia pomieszczeń czystych, takich jak sale operacyjne, sterylne działy produkcji w zakładach farmaceutycznych, spożywczych i laboratoriach. Napędy do poszczególnych rodzajów drzwi automatycznych Napędy do drzwi przesuwnych. Systemy napędowe drzwi automatycznych to nie tylko proste mechanizmy, ale i skomplikowane systemy zasługujące na miano „inteligentnych”. Najważniejszym ich elementem jest „samouczący się” mikroprocesor, który gwarantuje bezawaryjne działanie oraz umożliwia współpracę z centralami ppoż., kontrolą dostępu i inteligentnymi systemami zarządzania budynkiem. W drzwiach przesuwnych występuje automatyczny układ korekcji, który stale monitoruje aktualne wartości ustawień i poprawia je w razie potrzeby. Dzięki różnym wersjom napędów możemy dopasować urządzenie do ciężaru drzwi i warunków pracy, aby zapewnić ciche i bezawaryjne działanie stolarki. Producenci oferują następujące wersje napędów: • slim o niskiej wysokości (najniższa ma 7 cm), którą można świetnie wkomponować w fasadę słupowo-ryglową tak, że napęd staje się niewidoczny; w tym wariancie korekta położenia skrzydeł jest możliwa w bardzo ograniczonym zakresie; • standardową o wysokości ok. 20 cm, zapewniającą korektę położenia skrzydeł nawet do 5 cm; w wersji tej możliwe jest stosowanie rolek o większych średnicach, odpowiednio wygłuszonych szyn jezdnych i większych silników zamocowanych tak, aby nie były przenoszone drgania, dzięki czemu zapewniona jest cicha praca napędu; • mocną – to wytrzymały i precyzyjny napęd do dużych, ciężkich skrzydeł i znacznych szerokości otwarcia, zapewniający niezawodność działania nawet dla przejść o wysokim natężeniu ruchu pieszego; • wersje pośrednie łączące wybrane cechy wyżej wymienionych rozwiązań; • wersje ekonomiczne, mające niższą cenę kosztem redukcji niektórych funkcji. Napędy z trybem niskiej energii (low energy) otwierają drzwi z mniejszą prędkością, dzięki czemu skrzydło nabiera słabszej energii kinetycznej – nie jest więc aż tak „groźne” w przypadku ewentualnego uderzenia. Pozwala to zazwyczaj wyeliminować stosowanie radarów i czujników bezpieczeństwa. Lekkie dotknięcie wystarczy, aby drzwi zatrzymały się i rozpoczęły ruch w drugą stronę. Napędy z trybem low energy stosowane są również w przypadku drzwi rozwieranych (przymykowych), a także w przejściach o mniejszym natężeniu ruchu: w prywatnych domach oraz gabinetach, kancelariach, biurach, hotelach czy restauracjach. Napęd magnetyczny (oparty na technologii poduszki magnetycznej) zapewnia bardzo cichą pracę drzwi – po wyposażeniu w czujnik ruchu otwierają się one i zamykają automatycznie, niemal bezgłośnie. Istnieje również możliwość otwierania i zamykania za pomocą pilota lub funkcji push & go. Napędy do drzwi rozwieranych – są to przeważnie zamykacze elektrohydrauliczne (drzwi otwierane są przy pomocy silnika, a zamykane dzięki sprężynie – jak w samozamykaczu) lub elektromechaniczne (zarówno otwieranie, jak i zamykanie odbywa się za pomocą silnika). Napędy do drzwi obrotowych. W drzwiach trzy- i czteroskrzydłowych w większości przypadków system napędowy, znajdujący się albo w części sufitowej, albo w części podłogowej, obraca słupek w osi drzwi, który z kolei porusza skrzydła. W modelach trzy- i czteroskrzydłowych o większych średnicach napęd może być przekazywany na każde skrzydło oddzielnie, natomiast w drzwiach dwuskrzydłowych skrzydła mogą być obracane przez obrót całego sufitu (do którego są podwieszone) lub też każdego skrzydła oddzielnie.

  • powieksz
    Automatyczne wejścia do budynków
    Bezpieczeństwo użytkowania drzwi gwarantują czujniki ruchu, bariery podczerwieni i wyłączniki Fot.: Besam
  • powieksz
    Automatyczne wejścia do budynków
    Fot.: Besam

Gwarancja bezpieczeństwa

Przepisy dotyczące bezpieczeństwa użytkowania drzwi automatycznych nakazują unikać zagrożeń związanych z tzw. punktami niebezpiecznymi, czyli miejscami, które mogą powodować zagrożenie w cyklu otwierania lub zamykania (będącymi w zasięgu użytkownika drzwi, a więc od poziomu podłogi do wysokości 2,5 m). Mają temu służyć: bezpieczne odległości między elementami drzwi, zastosowanie barier lub osłon, ograniczenie siły skrzydła drzwiowego (czyli ruch całości w trybie low energy – z niską energią kinetyczną) oraz różnego rodzaju czujki ochronne.

Aktywatory i czujniki

Aktywatory to urządzenia przesyłające sygnały do automatu otwierającego. Funkcję tę mogą spełniać czujki ruchu – urządzenia radarowe (mikrofalowe): zwykłe, reagujące na każdy ruch, lub kierunkowe, rozpoznające, czy obiekt zbliża się, czy oddala od drzwi. Stosowanie radarów kierunkowych zapewnia skrócony czas otwarcia – drzwi otwierane są przed osobą wchodzącą i zamykane za osobą wychodzącą (mniej zimnego powietrza dostanie się w zimie, możliwe są mniejsze wymiary wiatrołapu). Wadą czujników radarowych jest to, że reagują tylko na obiekty będące w ruchu.
Aby zapobiec zamykaniu drzwi, gdy osoba przechodząca się zatrzyma i znajdzie na linii zamykania, stosowane są czujki obecności – najczęściej bariery świetlne (tzw. fotokomórki). Urządzenia te emitują wiązkę świetlną, której przerwanie stanowi sygnał, że drzwi muszą powrócić do pozycji otwartej (służą więc jako bariery bezpieczeństwa).
W przypadku modeli rozwieranych detektor powinien być umieszczony w pewnej odległości w celu eliminacji samoczynnego uruchomienia się drzwi bez potrzeby.
Aby zapobiec wchodzeniu osób, które nie zamierzają skorzystać z drzwi, w strefę działania detektora, stosuje się specjalne barierki, donice z kwiatami itp. Listwy podczerwieni montowane na skrzydle mają uniemożliwić kolizje z nim w momencie, gdy ktoś znajduje się w obszarze otwierania lub zamykania drzwi.
Dostępne są ponadto kurtyny świetlne (bariery świetlne z wieloma wiązkami świetlnymi) do zabezpieczania (bezpiecznego ruchu) głównych i bocznych krawędzi skrzydeł, aktywne czujki na podczerwień (nazywane także przełącznikami bezdotykowymi lub przyciskami świetlnymi), stosowane do aktywacji drzwi automatycznych, sterowania nimi oraz jako elementy zabezpieczające obszar przejścia, a także czujniki optyczne, które skanują teren przyległy do drzwi i w razie potrzeby odpowiednio reagują (rozpoznają również przedmioty nieruchome, np. jeśli postawiono donicę z kwiatami w strefie działania drzwi).
W drzwiach obrotowych (na krawędziach drzwi i obudowy) montuje się kontaktowe listwy bezpieczeństwa zapobiegające np. zmiażdżeniu palców, które dostaną się między ruchome części drzwi a obudowę. W podobnym celu w modelach przesuwnych montowane są wyłączniki przeciążeniowe (ograniczenie siły zamykania do 150 N).
W przypadku napotkania przeszkody w czasie zamykania następuje samoczynna zmiana kierunku ruchu – drzwi otwierają się.
Do uruchamiania stolarki mogą także służyć różnego rodzaju przyciski ścienne i podłogowe (do awaryjnego otwarcia, do zwalniania obrotów drzwi karuzelowych), maty naciskowe, pętle indukcyjne, zdalne sterowanie radiowe (za pomocą pilota), włączniki cięgnowe na wysięgnikach, kontrolery dostępu (czytniki kart kodowych: magnetycznych lub zbliżeniowych, albo przełączniki z kluczem bądź pulpit z przyciskami), a także sygnał z centrali, jeśli drzwi pracują w systemie inteligentnego budynku.

Autor: Jerzy Marcinkowski

Artykuł ukazał się w wydaniu specjalnym „Informatora Budowlanego-murator” - Fasady 2014

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right