logowanie

Czyszczenie klimatyzacji i instalacji wentylacyjnych cz.2

Instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne powinny zapewniać warunki środowiskowe korzystne dla zdrowia i samopoczucia użytkowników pomieszczeń – odpowiednią temperaturę, wilgotność i prędkość przepływu powietrza. Na jakość powietrza wewnętrznego ma wpływ nie tylko zakres jego przygotowania pod względem cieplno-wilgotnościowym, lecz także dokładność (efektywność) jego oczyszczenia w urządzeniu uzdatniającym powietrze oraz właściwa eksploatacja instalacji i urządzeń.

Urządzenie inspekcyjne Fot.: CLINIKKA

Metody kontroli czystości

Podczas kontroli stanu higienicznego użytkowanej instalacji powinno oceniać się [2]:
• ilość osadzonego pyłu,
• ilość kolonii grzybów pleśniowych i bakterii znajdujących się w osiadłym pyle i w przepływającym powietrzu.
Kontrolę ilości zanieczyszczeń wykonuje się, stosując:

Metodę jakościową (wizualną):
• ocena wyszkolonego i doświadczonego inspektora i skala porównawcza, czyli zdjęcia z opisem ilościowym sfotografowanych zanieczyszczeń,
• użycie przyrządów takich jak: endoskopy przemysłowe wprowadzane do wnętrza przewodów, kamery cyfrowe zasilane elektrycznie lub hydraulicznie, kamery zamocowane na samojezdnych wózkach inspekcyjnych (tzw. roboty).

Metodę ilościową:
• pomiar gęstości powierzchniowej zgromadzonego pyłu lub pomiar grubości warstwy pyłu,
• pobór próbki pyłu oraz powietrza i wody – identyfikacja ilości i rodzajów drobnoustrojów w laboratorium mikrobiologicznym.

W wytycznych VDI 6022, wydanych przez Verein Deutscher Ingenieure, zawarte są wymagania zapewniające spełnienie wymagań higienicznych, między innymi pod względem zagrożenia bakteriami Legionella w instalacjach klimatyzacyjnych. Całkowita liczba bakterii (S-Blut-Agar) w wodzie stosowanej w systemach klimatyzacji nie powinna przekraczać 1000 JTK/ml (JTK – Jednostki Tworzące Kolonie) w temperaturze inkubacji od +20°C ± 1 °C do + 36°C ± 1 °C), natomiast całkowita liczba bakterii Legionella nie powinna przekraczać 1 JTK/ml.

Metody czyszczenia i dezynfekcji przewodów wentylacyjnych oraz wyposażenia instalacji

Najogólniej rozróżnić można metody czyszczenia:
• suche
• mokre

Sposoby czyszczenia suchego instalacji (podane w normie prEN 15780:2008 [8] jako przykładowe):

• usuwanie zanieczyszczeń w wyniku wytworzenia podciśnienia (vacuum cleaning)
• czyszczenie z wykorzystaniem powietrza sprężonego
• czyszczenie za pomocą szczotek

Do najczęściej stosowanych suchych metod czyszczenia przewodów wentylacyjnych należą:
• czyszczenie mechaniczne szczotkami obrotowymi, zasilanymi elektrycznie lub pneumatycznie, zamontowanymi na wałku napędowym
• czyszczenie mechaniczne szczotkami obrotowymi, zamontowanymi na samojezdnych pojazdach, zwanych robotami
• czyszczenie powietrzem sprężonym

Odrywaniu warstwy zanieczyszczeń za pomocą powietrza sprężonego lub szczotkowania towarzyszy wymuszony przepływ powietrza wewnątrz instalacji, przenoszący uwolnione zanieczyszczenia do urządzenia, w którym pył może być bezpiecznie dla środowiska otaczającego i dla wykonujących te czynności pracowników zatrzymany (np. zespoły wyciągowo-filtracyjne). Zazwyczaj metody suche są wystarczające w przypadku systemów nawiewu powietrza i większości sieci wywiewnych.

Przewód wentylacyjny przed czyszczeniem i po nim Przewód wentylacyjny przed czyszczeniem i po nim Fot.: CLINIKKA

Czyszczenie instalacji na mokro odbywa się poprzez zastosowanie:

• pary wodnej
• środków chemicznych
• dezynfekcji


Zastosowanie metod mokrych (lub kombinacji metody mokrej i suchej) może być niezbędne podczas czyszczenia instalacji wyciągowych w kuchniach profesjonalnych oraz tych, w których powietrze usuwane zawiera dym, tłuszcz oraz podobne zanieczyszczenia. Tam, gdzie system został zaprojektowany do czyszczenia na mokro, należy zwrócić uwagę na warunki i ograniczenia wynikające z przyjętej metody. Na przykład, metodę mokrą można stosować jedynie w przypadku przewodów o wystarczającej szczelności, gładkiej powierzchni wewnętrznej, o odpowiednim nachyleniu oraz wyposażonych w system odwadniający, służący do odprowadzenia cieczy wraz z uwolnionymi zanieczyszczeniami [8].

Tekst: dr inż. Anna Charkowska, Zakład Klimatyzacji i Ogrzewnictwa, Politechnika Warszawska

Zdjęcia: CLINIKKA

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right