Miesięcznik Murator ONLINE

logowanie

Drewno kominkowe. Jakie drewno do kominka wybrać?

Drewno kominkowe to jeden z podstawowych elementów związanych z posiadaniem kominka w domu, dlatego przed zakupem drewna do kominka należy zastanowić się nad wyborem gatunku drewna, miejscem zakupu i składowaniem. Drewno do kominka odpowiedniego rodzaju zapewni nie tylko optymalną ilość ciepła, ale uchroni też przed zasmoloną szybą czy przytkanym kominem.

Drewno do kominka – gatunki

Brzoza. Drewno brzozy jest umiarkowanie ciężkie i średnio twarde. Dobrze się pali, nawet gdy nie było długo sezonowane i ma dostateczną kaloryczność. Paląc drewnem brzozy uzyskamy ładny, równy płomień.

Buk. Jest jednym z najlepszych gatunków do kominka, ma wysoką wartość opałową i daje dużo ciepła.

Dąb. Pali się powoli i bardzo długo. Ma wysoką wartość opałową i daje dużo ciepła. Jego wada jest duża ilość kory i bardzo długi okres przesychania.

Drzewa owocowe. Mają stosunkowo cienką korę i wydzielają podczas spalania specyficzny, owocowy aromat. Palą się powoli, równym płomieniem.

Grab. Gatunek ten, podobnie jak buk, jest jednym z najlepszych gatunków drewna do kominka. Spala się wolno i daje dużo ciepła.

Jesion. Zalicza się do najlepszych gatunków drewna ze względu na dużą gęstość i wysoką kaloryczność. Pali się długo i daje dużo ciepła. Łatwo się rąbie, więc prosto jest go podzielić na szczapy.

Olcha. Wyróżniamy olchę czarną i szarą. Ta pierwsza jest stosunkowo dobrym gatunkiem drewna do kominka, szybko przesycha i łatwo się rąbie. Natomiast olcha szara jest drewnem o małej gęstości i niskiej wartości opałowej.

Topola. Ma bardzo niską wartość opałową i daje mało ciepła. Spala się bardzo szybko, dlatego nadaje się na podpałkę.

Drewno do kominka – dobre, bo suche

Drewno tuż po ścięciu charakteryzuje duża wilgotność, na poziomie 50–70%. Zawartość wody ma ogromny wpływ na wartość opałową drewna. Im mniejsza wilgotność drewna, tym większa jest jego wartość opałowa. Wartość wilgotności zależy od gatunku drewna, pory roku w jakiej zostało ścięte oraz, z której części drzewa pochodzi. Drewno do kominka najlepiej jest ścinać w okresie zimowym, gdy wydziela znacznie mniejszą ilość soków. Ponadto najwyższą wilgotność drzewo posiada tuż przy ziemi, najniższą w części środkowej pnia i przybiera na wartości im bliżej korony. Drewno wilgotne źle się pali i silnie dymi. Zużywa się go dużo więcej, ponieważ część energii wytworzonej podczas spalania jest wykorzystywana do jego wysuszenia. Dlatego warto zadbać, aby drewno używane do palenia w kominku było odpowiednio wysuszone.

Drewno do kominka – sezonowanie

Do rozpoczęcia sezonu grzewczego należy się starannie przygotować. Ważne jest odpowiednio długie sezonowanie drewna. Zakupione drewno przed składowaniem najlepiej jest porąbać na szczapy. Dzięki temu szybciej schnie i jest wygodniejsze w użyciu (łatwiej wkłada się je do paleniska). Następnym bardzo ważnym aspektem jest sposób składowania drewna. Najlepiej jest je ułożyć pod wiatą, na legarach lub palecie, tak aby odizolować drewno od ziemi i wilgoci, zapewniając jednocześnie dopływ powietrza. Drugim sposobem jest ułożenie drewna w przewiewny stos, uformowany tak, aby woda łatwo spływała po jego powierzchni na zewnątrz, a nie do środka – najlepiej, gdy szczapy drewna są ułożone dachówkowo.

Celem sezonowania drewna jest osiągnięcie odpowiedniej wilgotności, która zapewni dobre spalanie. Drewno nadaje się do palenia, gdy osiągnie wilgotność na poziomie 15–20%. Taką wartość uzyskujemy minimum po jednym roku sezonowania na powietrzu. Długość sezonowania zależy także od gatunku drewna – niektóre gatunki przesychają szybciej, inne wolniej. Maksymalną wartość opałową drewna do kominka uzyska się po dwóch latach sezonowania. Z dobrze osuszonego drewna można uzyskać dwa razy więcej ciepła niż z tej samej ilości drewna o wilgotności 50%.

Źródło: redakcja

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right