logowanie

Grzejniki do centralnego ogrzewania

Grzejniki, zwane potocznie kaloryferami, muszą się nam podobać, ale nie zapominajmy, że mają przede wszystkim grzać. Zadbajmy, by robiły to sprawnie i ekonomicznie.

Przy wyborze grzejników zwracamy uwagę przede wszystkim na ich wygląd  i oczywiście chcemy, by miały wystarczającą moc grzewczą. To najważniejsze cechy grzejników, ale nie jedyne, które trzeba brać pod uwagę przy ich zakupie. Grzejniki różnią się materiałem, z którego są produkowane, pojemnością wodną i konstrukcją, która ma wpływ na sposób przekazywania ciepła. Współczesne grzejniki wykonywane są najczęściej ze stali, ale można kupić także aluminiowe i żeliwne. Stalowe mogą mieć różne kształty, najpopularniejsze są  płytowe. Standardem stało się wyposażanie łazienek w grzejniki drabinkowe - z poziomymi, stalowymi rurkami, które służą do wieszania ręczników. Oprócz tego jest cała gama grzejników dekoracyjnych, często o zaskakujących kształtach i wykonanych z różnych materiałów.

Z jakiego materiału?

Żeliwne grzejniki członowe (tzw. żeberkowe) były najczęściej stosowane w starych instalacjach. Choć nie wszystkim się podobają, mają wiele zalet. Najważniejszą jest duża odporność na korozję – ich trwałość to co najmniej kilkadziesiąt lat, niezależnie od jakości wody. Są niezastąpione w instalacjach otwartych, zasilanych przez kotły na paliwa stałe. Charakteryzują się dużą bezwładnością cieplną, to znaczy, że ich grube żeliwne ścianki wprawdzie długo się nagrzewają, ale też wolno stygną. Utrudnia to, niestety, szybkie zmiany wydajności grzejnika, za to korzystnie wpływa na pracę kotła na gaz lub olej – palnik rzadziej się uruchamia, a po uruchomieniu pracuje przez dłuższy czas. Dzięki temu działa ekonomicznie i wydłuża się jego trwałość. W przypadku kotłów na paliwa stałe duża bezwładność grzejników także jest zaletą – sprawia, że pozostają ciepłe jeszcze przez pewien czas po wygaśnieciu ognia.

Grzejniki aluminiowe, podobnie jak żeliwne, mają budowę członową. Kształt współczesnych ogniw aluminiowych jest tak dobrany, by zestawiony z nich grzejnik miał od przodu niemal jednolitą, płaską powierzchnię, między członami są jedynie niewielkie szczeliny.
Ich wymiary odpowiadają zwykle wymiarom członów grzejników żeliwnych, taka sama jest też ich wydajność cieplna. Dlatego są dobrym rozwiązaniem w przypadku modernizacji starej instalacji. Zamiana starego grzejnika żeliwnego na nowy aluminiowy nie wymaga jej przeróbek. Grzejniki aluminiowe są lekkie i mają niewielką bezwładność cieplną, więc lepiej niż żeliwne współpracują z nowoczesnymi kotłami na paliwa płynne, wyposażonymi w automatyczną regulację temperatury.

Stalowe grzejniki płytowe są obecnie najpopularniejsze. Mimo iż oferowane przez różnych producentów, wszystkie są do siebie podobne. Zasadnicza różnica w ich wyglądzie może wynikać jedynie z kształtu płyty czołowej, która zwykle jest profilowana, ale oferowane są też grzejniki z płytą gładką. Standardowy kolor grzejników płytowych to biały, czasami możliwe jest zamówienie innego – za dopłatą. Ich moc zależy od wymiarów, które są typowe – wysokość 30, 40, 45, 50, 55, 60, 75 i 90 cm (nie każdy producent oferuje wszystkie te rozmiary), długość od 30 do 300 cm i grubość od 5 do 17 cm. Grubość zależy od liczby płyt, z których grzejnik się składa – może być jedna, dwie lub trzy. Grzejniki płytowe mają małą pojemność – mieści się w nich wielokrotnie mniej wody niż w grzejnikach żeliwnych. Dzięki temu szybko reagują na sygnały z urządzeń automatycznej regulacji, co pozwala na oszczędności energii. Ponieważ grzejniki płytowe stawiają stosunkowo duży opór przepływającej przez nie wodzie, nie zaleca się ich stosowania w instalacjach, w których obieg wody odbywa się w sposób naturalny, czyli grawitacyjnych (bez pompy obiegowej). Mimo coraz lepszych zabezpieczeń antykorozyjnych, grzejniki stalowe są wrażliwe na jakość wody w instalacji. Ich trwałość się zmniejsza, gdy do instalacji dostaje się tlen. Dlatego lepiej nie stosować ich w instalacjach systemu otwartego (z kotłem na paliwo stałe), bo ze względu na ciągły kontakt wody z powietrzem, tlenu jest w niej zawsze dużo. Jeśli instalacja ma być wykonana z rur z tworzywa sztucznego, to powinny mieć one tzw. barierę antydyfuzyjną, czyli być odporne na przenikanie tlenu z powietrza przez ich ścianki. Należy też unikać spuszczania wody z instalacji, bo dużo tlenu dostaje się do niej przy jej ponownym napełnianiu. Szczególnym przypadkiem stalowych grzejników płytowych są te o bardzo małej wysokości i dużej szerokości, nazywane konwektorowymi. Są one przeznaczone do umieszczenia pod oknami sięgającymi podłogi. Mają nóżki, więc nie trzeba ich mocować do ściany. Dzięki temu, że ich górna krawędź znajduje się na wysokości od 13 do 30 cm, nie zasłaniają widoku przez okno. Są też specjalne grzejniki kanałowe przeznaczone do zainstalowania w zagłębieniu poniżej poziomu posadzki. Można je umieścić nawet przed drzwiami tarasowymi – nie utrudniają ani ich otwierania, ani wychodzenia na taras. Od góry zakrywa je odpowiednio wytrzymały ruszt metalowy, ewentualnie drewniany, po którym można bez problemu chodzić. Grzejniki tego typu mogą być wyposażone w niewielki wentylator wydmuchujący ogrzane przez nie powietrze do góry. Umożliwia to zwiększenie wydajności grzejnika bez zwiększania jego rozmiaru.

Konwektory to urządzenia wymiarami i kształtem przypominające typowe grzejniki płytowe. Ale element grzejny konwektora to miedziane rurki z aluminiowym ożebrowaniem, ukryte w estetycznej blaszanej obudowie. Od innych grzejników konwektory różnią się szczególnie małą pojemnością wodną i niemal natychmiastowymi reakcjami na sygnały automatyki.

Grzejniki dekoracyjne to między innymi popularne grzejniki łazienkowe w formie drabinki. Można je wykorzystywać do szybkiego suszenia ręczników. Najczęściej mocuje się je w płaszczyźnie równoległej do ściany, ale niektóre są skonstruowane tak, by można je było zamontować jak ażurową ściankę działową – do podłogi, w dowolnym miejscu, niekoniecznie przy ścianie. Grzejnik drabinkowy zbudowany jest z dwóch rur pionowych, połączonych rurami poziomymi – ich liczba może być dowolna. Najmniejsze mają ich kilka, największe nawet kilkadziesiąt. Szczególnie atrakcyjnie wyglądają te, w których okrągłe rurki zastąpione są elementami o przekroju prostokątnym lub owalnym. Uzupełnieniem może być dekoracyjny ekran umieszczony za elementami grzejnymi, który maskuje uchwyty mocujące. Grzejniki dekoracyjne są produkowane także z myślą o zastosowaniu w pomieszczeniach innych niż łazienki, na przykład w przedpokojach. Mogą mieć wtedy dekoracyjny panel z lustrem lub być wyposażone w wieszaki na mokre kurtki. W przeciwieństwie do grzejników płytowych, dekoracyjne są oferowane w wielu kolorach, mogą być wykończone lakierami metalicznymi, a także chromowane, niklowane, a nawet pozłacane.

Jaki grzejnik wybrać?

To zależy od sytuacji. Oto nasze sugestie:

  • do instalacji otwartych, z kotłem na paliwo stałe, bez pompy obiegowej – grzejniki o dużej bezwładności cieplnej, odporne na korozję wywoływaną przez obecny w wodzie tlen, z małymi oporami hydraulicznymi – żeliwne,
  • do instalacji zamkniętej, z nowoczesnym źródłem ciepła, pompą obiegową  i automatyczną regulacją temperatury – grzejniki o małej pojemności wodnej – stalowe, aluminiowe lub konwektory,
  • do instalacji z rurami rozprowadzonymi w podłodze – grzejniki z podłączeniem od spodu – stalowe płytowe lub dekoracyjne,
  • do pomieszczeń z dużymi oknami – kanałowe lub niskie konwektorowe,
  • do łazienki – grzejniki umożliwiające powieszenie na nich mokrych ręczników – suszarkowe,
  • do miejsc, w których grzejnik będzie wyeksponowany – dekoracyjne.

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right