logowanie

Jaki wybrać tynk cienkowarstwowy? – właściwości i rodzaje tynków cienkowarstwowych.

Tynki elewacyjne wybieramy kierując się zwykle ich wyglądem. Faktura i kolor tynku nie powinny jednak determinować decyzji, zwłaszcza, kiedy wybieramy tynki cienkowarstwowe. Ważnym aspektem jest trwałość tynku, łatwość czyszczenia i napraw oraz względy finansowe.

Fot.: Andrzej Szandomirski MURATOR

Tynki cienkowarstwowe to rozwiązanie, które pojawiło się wraz z wprowadzeniem ocieplania domów metodą lekką mokrą. Szybko zdobyły uznanie inwestorów, dzięki różnorodności kolorów i faktur oraz łatwości wykonania wyprawy tynkarskiej. Tynk cienkowarstwowy nakłada się jedną warstwą o grubości 2-10 mm bezpośrednio na styropian lub wełnę mineralną. Zabezpiecza on warstwę izolacji termicznej przed działaniem warunków atmosferycznych i nadaje estetyczny wygląd. Tynki cienkowarstwowe stosowane są również na betonie, tynkach cementowych i cementowo-wapiennych. Podstawowe kolory tynków cienkowarstwowych to szary i biały, dostępne są one również w wielu innych kolorach. Wyprawie można nadać różne faktury – od bardzo gładkiej, przez kornikową, aż do tynk baranek. Struktura tynku, poza walorami estetycznymi, ma też związek z jego trwałością – im gładsza powierzchnia tym gorzej przenoszone naprężenia a co za tym idzie większa podatność na powstawanie rys i pęknięć.

Sprawdź w tuznajdziesz.pl:

Tynk silikatowo-silikonowy SATYN PT-66

Tynk silikonowy SATYN PT-76

 

Tynk silikatowy SATYN PTS-46

Tynki cienkowarstwowe możemy podzielić ze względu na skład chemiczny:

Tynk mineralny, w którym elementem wiążącym jest cement, może być wzbogacany dodatkami, np. polimerami lub włóknami. Charakteryzuje się wysoką paroprzepuszczalnością (najwyższą wśród wszystkich rodzajów tynków) oraz silnie zasadowym odczynem, który chroni przed rozwojem pleśni i grzybów. Mineralne tynki cienkowarstwowe są mało odporne na uszkodzenia mechaniczne. W zależności od użytego cementu, występuje w kolorze szarym lub białym, wyprawa tynkarska wymaga więc pokrycia farbą. Zdarzają się produkty barwione w masie, jednak wybór kolorów jest ograniczony. Ponadto, odcienie mogą różnić się w poszczególnych partiach materiałów i gotowa wyprawa wymaga malowania wyrównującego kolor. Tynk mineralny jest najtańszym materiałem w zakupie, jednak po dodaniu kosztu farby, robocizny a czasami także dodatkowych preparatów (np. gruntów) rozwiązanie to jest droższe od tynku akrylowego.

Cienkowarstwowy tynk akrylowy to najczęściej stosowane obecnie rozwiązanie, łączące odporność na uszkodzenia mechaniczne z przystępną ceną. Tynki akrylowe to masy żywiczne barwione w masie dostępne w szerokiej gamie kolorystycznej. Utrzymują swój kolor przez długie lata i nie wymagają dodatkowego malowania. Są szczelne, nisko paroprzepuszczalne więc nie nadają się na wełnę mineralną. Dyspersja akrylowa jest pożywką dla mikroorganizmów, dlatego przy zakupie tynku trzeba zwrócić uwagę na zastosowane dodatki hamujące rozwój grzybów i glonów. Nie poleca się też stosowania tynku akrylowego w miejscach wilgotnych oraz w pobliżu skupisk drzew.

Fot.: Konrad Kalbarczyk MURATOR

Silikatowy tynk cienkowarstwowy produkowany jest na bazie silnie zasadowego potasowego szkła wodnego, dzięki czemu jest odporny na rozwój mikroorganizmów. Wyprawa jest dodatkowo odporna na deszcz i elastyczna. Tynki silikatowe wchodzą w reakcję z dwutlenkiem węgla zwiększając swoją trwałość, przez co polecane są do wykańczania budynków w miastach. Można je stosować na wełnę mineralną, ich kolory są trwalsze niż w przypadku mas akrylowych (pod warunkiem, że zostały zabarwione pigmentami mineralnymi wysokiej jakości), są też bardziej odporne na zabrudzenia. Paleta dostępnych barw jest jednak mniejsza niż w przypadku tynków żywicznych, a kolory są mniej nasycone. Nakładanie tynku silikatowego wymaga dużej wprawy.

Tynki silikonowe to najdroższe rozwiązanie wśród tynków cienkowarstwowych, ale w tym wypadku za wysoką ceną idzie jakość produktu. Posiadają one dużą elastyczność, są bardzo odporne na działanie wody i zabrudzenia – cząsteczki wody sperlają się na powierzchni i wypłukują zabrudzenia. Wyprawa jest niepodatna na rozwój mikroorganizmów oraz wysoko paroprzepuszczalne. Nadaje się do stosowania w każdych warunkach i nawet w miejscach o podwyższonej wilgotności zachowuje odporność na uszkodzenia mechaniczne.

Niezależnie od rodzaju tynku, na który się zdecydujemy, należy przestrzegać kilku zasad prawidłowego tynkowania. Wykańczanie ścian konstrukcyjnych można zacząć po upływie pół roku od ich postawienia, aby uniknąć powstawania spękań związanych z naprężeniami. Ważna jest też temperatura nakładania – od 5 do 20°C. Tynkowanie najlepiej przeprowadzić wiosną lub jesienią. Letnie upały spowodują zbyt szybkie wysychanie masy, niska temperatura zimą nie pozwoli związać tynku z podłożem. Ściany powinny być odpowiednio przygotowane a ubytki uzupełnione.

Źródło: redakcja

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right