logowanie

Kanalizacja: armatura i osprzęt do kanalizacji

Armatura kanalizacyjna wraz z akcesoriami zapewniają prawidłową i bezpieczną pracę instalacji kanalizacyjnej. Niezbędny jest więc przemyślany wybór. Oto krótki poradnik, jak zapewnić sobie funkcjonalną kanalizację.

Do najczęściej stosowanych elementów kanalizacji należą:

  • Rewizje (czyli czyszczaki)

Są to kształtki z otworem osłoniętym pokrywą przykręcaną na gwint lub przykręcaną na śruby i uszczelnioną gumową podkładką. Rewizja umożliwia dostęp do wnętrza rury, na przykład w celu jej wyczyszczenia lub przetkania, gdy się zapcha. Rewizje montuje się na długich podejściach kanalizacyjnych (podejście to połączenie przyborów sanitarnych z pionem). Trzeba na nim zamontować rewizję, gdy jest ono dłuższe niż 1 m dla misek ustępowych i 3 m dla pozostałych urządzeń. Rewizje kanalizacyjne powinno się również montować w dolnym odcinku każdego pionu i przed uskokami pionowymi.

  • Syfony

W instalacji kanalizacyjnej przy każdym urządzeniu sanitarnym powinien być zamontowany syfon. Jest to odpowiednio wygięta rura lub specjalna kształtka, która musi być stale wypełniona wodą. Pełni ona funkcję zamknięcia hydraulicznego oddzielającego instalację od otoczenia i nie dopuszcza do wydostawania się z niej nieprzyjemnych zapachów towarzyszących przepływowi ścieków. Szczególnym rodzajem są syfony prysznicowe – są niskie i czyszczone są od góry.

  • Armatura i osprzęt kanalizacyjny
    Wywiewka kanalizacyjna Fot.: Mariusz Bykowski
  • instalacja syfonu przy zlewozmywaku
    Fot.: Piotr Mastalerz
  • Wywiewka kanalizacyjna lub rura wywiewna

Pion kanalizacyjny nie może się kończyć tam, gdzie podłączony jest do niego najwyżej położony odpływ. Powinien być wyprowadzony ponad dach i na wysokości 50-100 cm nad nim zakończony specjalną kształtką, zwaną wywiewką lub rurą wywiewną. Jej średnica musi być co najmniej taka jak pionu. Zadaniem wywiewki jest wentylacja pionu kanalizacyjnego i zapobieganie powstawaniu podciśnienia (nawet wtedy, gdy ścieki płyną całym przekrojem rury), a w konsekwencji wysysaniu wody ze znajdujących się powyżej syfonów.

  • Zawór napowietrzający

Jeśli nie ma możliwości lub nie opłaca się wyprowadzać pionu kanalizacyjnego ponad dach, można go zakończyć wcześniej (w pomieszczeniu), a na jego końcu zamontować specjalny zawór napowietrzający. Przepuszcza on powietrze tylko w jedną stronę – do rury kanalizacyjnej i nie pozwala mu wydostać się na zewnątrz. Dzięki temu zapachy kanalizacji nie rozprzestrzeniają się. Zawory napowietrzające nie są absolutnie szczelne, dlatego lepiej jest montować je we wnętrzach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi, np. w pomieszczeniach technicznych lub na nieużytkowym poddaszu. Nie należy jednak w ten sposób wentylować wszystkich pionów kanalizacyjnych w domu. Przynajmniej jeden - najbardziej oddalony od przykanalika (element doprowadzający ścieki z rury odpływowej do kolektora kanalizacyjnego) - powinien być zakończony wywiewką wyprowadzoną ponad dach.

  • Kształtki kanalizacyjne

Stosowane w budownictwie jednorodzinnym, wykonane są głównie z PVC (polichlorku winylu), PE (polietylenu) lub trudno zapalnego PP, czasami z żeliwa lub mosiądzu. Z innymi rurami łączy się je na kielich i bosy koniec, klei lub zgrzewa. Wszystkie rodzaje kształtek mogą być równoprzelotowe (łączące rury tej samej średnicy) lub redukcyjne inaczej zwane zwężkami (łączące rury różnej średnicy).  Kolanka służą do zmiany kierunku przepływu ścieków. Stosuje się je na zakrętach trasy instalacji kanalizacyjnej. Do łączenia odcinków rur oraz do łączenia rur z tworzyw sztucznych z rurami z innych materiałów, a także do połączeń z umywalkami, zlewozmywakami itp. stosuje się złączki (na przykład kolanowe łączą ze sobą metalowe końcówki syfonów przyborów sanitarnych z rurami odpływowymi). Trójniki i czwórniki służą do łączenia przewodów odgałęzień instalacji z przewodami głównymi (pionami i poziomami). Szczególnym rodzajem kształtek są kształtki kompensacyjne, których zadaniem jest zabezpieczanie przewodu przed odkształceniem się pod wpływem podwyższonej temperatury.

  • Uchwyty i mocowania

Do mocowania instalacji kanalizacyjnej używa się różnych uchwytów i obejm. Warunkiem bezproblemowej eksploatacji jest zastosowanie takich uchwytów i obejm, żeby nie uszkadzały zewnętrznych powierzchni przewodów, a materiał obejmy powinien być oddzielony od materiału przewodu. Zaniedbania w tym względzie mogą powodować pęknięcia lub korozję, a w konsekwencji doprowadzić do uszkodzenia rury i do awarii. Zapobiega się temu, wykładając wewnętrzną powierzchnię obejm podkładkami z gumy lub innego miękkiego tworzywa. Obejmy montuje się do podłoża (ściany, stropu) za pomocą kołków rozporowych, wkrętów lub śrub z podkładką. Piony powinny być zamocowane w dwóch miejscach: pod stropem (mocowania stałe) i w połowie piętra (przesuwne). Odległości między uchwytami mocującymi zależą od rodzaju i średnicy rur i wynoszą 1-1,25 m.

  • Tuleje ochronne

Powinno się je dodatkowo nałożyć na przewody z tworzyw sztucznych w miejscach przejść przez stropy i ściany. Umożliwią one rurom pewien ruch, chroniąc przed uszkodzeniami mechanicznymi. Przestrzeń pomiędzy tuleją a rurą zabezpiecza się izolacją.

  • Wpusty kanalizacyjne

Służą do odprowadzania do kanalizacji wody z powierzchni płaskich, ze względu na zastosowanie dzielą się na podłogowe, podwórzowe i dachowe.

  • Urządzenia przeciwzalewowe

Nazywane są także zaworami zwrotnymi lub burzowymi. Te elementy kanalizacji montowane są na przewodach odpływowych w celu zabezpieczenia piwnic i innych nisko położonych pomieszczeń (w których są wpusty lub urządzenia sanitarne) przed zalaniem podczas ulewnych deszczy oraz uniemożliwiają gryzoniom dostanie się do instalacji kanalizacyjnej. Produkowane są zawory jedno- lub dwuklapowe, z mechanizmem samoczynnego zamknięcia lub awaryjnego zamknięcia.

  • Studzienki kanalizacyjne

Stosuje się w zewnętrznych instalacjach kanalizacyjnych na każdej zmianie kierunku (załamaniu) przewodu, a także w celu umożliwienia prowadzenia prac eksploatacyjnych. Dzielimy je na włazowe (o średnicy przynajmniej 1 m, przystosowane do wchodzenia do kanału/przewodu kanalizacyjnego i wychodzenia z niego) i niewłazowe (inaczej inspekcyjne, średnicy poniżej 1 umożliwiające wykonywanie prac eksploatacyjnych w kanałach jedynie z powierzchni terenu). W zależności od tego, jaka mają pełnić funkcję, dzielą się na przelotowe (czyli rewizyjne), umieszczane na załamaniach trasy przewodów kanalizacyjnych, spadkach lub miejscach zmiany średnic, rozgałęzieniowe, rozdzielają ścieki z dopływające jednym przewodem  na co najmniej dwa przewody odpływowe, kaskadowe i przepadowe, które pozwalają na podłączenie przewodów doprowadzających ścieki do studzienki z różnych wysokości.

Źródło: redakcja

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right