logowanie

Małe instalacje klimatyzacyjne – wskazówki projektowe

tagi tematyczne klimatyzacja
Pierwszym etapem projektowania powinna być zawsze rozmowa z przyszłym użytkownikiem o jego wymaganiach w stosunku do instalacji. Bardzo często potoczne wyobrażenie o funkcji systemu różni się od możliwości poszczególnych urządzeń.

Jeśli chodzi o klimatyzację, koszt montażu (zarówno inwestycyjny, jak i eksploatacyjny) ma ścisły związek z uzyskiwaniem i utrzymywaniem zadanych parametrów komfortu. I trzeba wyraźnie zaznaczyć, że najtańsze rozwiązania, których najczęściej domaga się inwestor, oznaczają w praktyce rezygnację z niektórych ważnych parametrów (trzeba się liczyć np. z przeciągiem, który zawsze towarzyszy prostym klimatyzatorom, lub większym natężeniem dźwięku).
Po drugie, należy ustalić, zapisać i podpisać dokładne założenia projektowe. Zarówno inwestor (użytkownik), jak i projektant muszą wyraźnie określić, jaki zakres parametrów, w jakich warunkach i w jakim czasie instalacja ma utrzymywać. Do ważnych ustaleń należą: wytyczne dotyczące powietrza (temperatura, wilgotność względna, strumień powietrza świeżego) oraz strefa klimatyzowana (ustalenie, czy żądane warunki należy utrzymywać w całej kubaturze pomieszczenia).
Kolejnym etapem prac projektowych są założenia ogólne: rodzaj instalacji, lokalizacja najważniejszych elementów, źródła energii itp. Są to dane bardzo ogólne i przyszły użytkownik (inwestor) bez kłopotu powinien odpowiedzieć na pytania dotyczące powyższych kwestii. Następnie, w trakcie opracowywania projektu budowlanego pojawiają się zagadnienia bardziej szczegółowe, do których założenia projektant najczęściej przyjmuje sam, ponieważ użytkownik z reguły nie posiada w tym zakresie wymaganej wiedzy. I nie musi jej posiadać. To zadaniem projektanta jest wybór odpowiednich rozwiązań.
Podczas formułowania założeń projektowych należy też zwrócić uwagę na sposób eksploatacji poszczególnych pomieszczeń. Ma to zasadniczy wpływ na wybór rodzaju instalacji.
W 1999 roku wprowadzono normę PN ISO 6242 [1], składającą się z zestawu arkuszy pod wspólnym tytułem „Budownictwo. Wyrażanie wymagań użytkowników”:
• Arkusz 1: Wymagania termiczne,
• Arkusz 2: Wymagania dotyczące czystości powietrza,
• Arkusz 3: Wymagania akustyczne,
• Arkusz 4: Wymagania dotyczące oświetlenia.
Norma ta jest niezwykle pomocna w komunikacji między projektantem a inwestorem w kwestii dokładnych założeń projektowych.
W powyższym dokumencie wymagania środowiskowe wynikające z przepisów techniczno-budowlanych oraz założeń projektowych budynków zostały opisane w sposób jasny i przystępny. Parametry określone w normie znajdują zastosowanie w czasie rutynowego sprawdzania właściwości użytkowych obiektów, zarówno przy obliczeniach (np. na etapie projektowania), jak i pomiarach (np. wydzielonych przestrzeni lub całego budynku), i przewiduje się, że będą one stanowić czytelną informację dotyczącą wymagań użytkownika w trakcie procesu budowlanego.
Uzgodnienia kryteriów projektowych pomiędzy inwestorem a projektantem instalacji w budynkach niemieszkalnych dokładnie omawia również norma PN-EN 13779 [2].

Parametry powietrza

W określaniu parametrów powietrza wewnątrz pomieszczeń pomocne są normy, a w szczególności PN-78/B-03421 „Wentylacja i klimatyzacja. Parametry obliczeniowe powietrza wewnętrznego w pomieszczeniach przeznaczonych do stałego przebywania ludzi”.

Strefa klimatyzowana

Przy określaniu przestrzeni, w której mają być utrzymywane żądane parametry powietrza, można skorzystać z normy PN-EN 13779 [2].

  • powieksz
    Małe instalacje klimatyzacyjne rys. 1
    Definicja strefy klimatyzowanej
  • powieksz
    Małe instalacje klimatyzacyjne tab. 2

Inne parametry wpływające na komfort

Działanie instalacji może mieć wpływ na wiele czynników determinujących poziom odczuwalnego w pomieszczeniach komfortu. Nieprawidłowo dobrane elementy (nawiewniki, tłumiki, średnice przewodów powietrza) mogą spowodować pogorszenie się warunków akustycznych oraz potęgować odczucie przeciągu. Źle zlokalizowana czerpnia powietrza oraz błędne oszacowanie ilości powietrza świeżego obniżają jego jakość, nawet wtedy gdy wymagania cieplno-wilgotnościowe zostały przez system spełnione.
Zgodnie z definicją klimatyzacja to uzdatnianie powietrza mające na celu utrzymywanie w zamkniętym pomieszczeniu (pokoju mieszkalnym, hali produkcyjnej itp.) lub w wydzielonej części przestrzeni odpowiednich warunków klimatycznych i sanitarnych, tj. ciśnienia, temperatury, wilgotności względnej, odpowiedniego składu chemicznego powietrza oraz zanieczyszczeń pyłowych.
Ważnym aspektem pracy instalacji klimatyzacyjnej jest jej wyposażenie w funkcję wentylacji, czyli możliwość dostarczania odpowiedniego, zgodnego z rozporządzeniem [3], strumienia powietrza świeżego. Należy zdawać sobie sprawę, że klimatory, klimatyzatory przenośne oraz praktycznie wszystkie klimatyzatory typu split (multisplit, VRF) nie mają funkcji doprowadzania powietrza świeżego, czyli nie spełniają podstawowego wymogu stawianego urządzeniom wentylacyjnym i klimatyzacyjnym. Tego typu produkty oferują jedynie możliwość częściowego uzdatniania powietrza poprzez chłodzenie, podgrzewanie czy filtrację. Zastosowanie najprostszych rozwiązań (z wyjątkiem klimatora) może prowadzić do nadmiernego wysuszenia powietrza w pomieszczeniu. Także niewłaściwe serwisowanie urządzeń i sieci przewodów powietrznych może wpłynąć na pogorszenie warunków sanitarnych.

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right