logowanie

Nawierzchnie z kamienia i żwiru

Z dużych kamieni powstają eleganckie i trwałe nawierzchnie, z drobnych – ścieżki pięknie komponujące się z roślinami.

Nawierzchnie z kamienia

Najpopularniejszym kamieniem stosowanym na nawierzchnie jest granit. Jest odporny na ścieranie i działanie agresywnych związków chemicznych, nienasiąkliwy i odporny na mróz. Występuje w odcieniach koloru szarego, żółtego, zielonego, brązowego i czerwonego. Równie wytrzymały i trwały jak granit jest bazalt. Produkowane z niego elementy są czarne. Ponieważ są to materiały naturalne, mogą się nieznacznie różnić odcieniem, nawet jeśli pochodzą z tej samej partii.
Do budowy nawierzchni wykorzystuje się też sjenit, porfir i czasem serpentynit. Wszystkie, tak jak granit i bazalt, są skałami magmowymi, czyli bardzo twardymi, wytrzymałymi i odpornymi na działanie czynników atmosferycznych. W ogrodach przydomowych, w których nawierzchnie nie są narażone na duże obciążenia, można też stosować twarde piaskowce i zbite wapienie.
Łącząc różne kamienie, można uzyskać ciekawy efekt mozaiki.

Fot.: Andrzej T. Papliński

Kostki
Mają kształt zbliżony do sześcianu lub prostopadłościanu grubości 6–10 cm. Ich wymiary podawane są w przedziałach wielkościowych, np. 8/10 oznacza, że boki kostki mają długość od 8 do 10 cm. Z kostki 4/6 układa się chodniki i alejki. Na podjazd dla samochodu osobowego można użyć kostki 7/9 i 8/10.

Bruk

To elementy większe od kostki – minimum 15/17 cm. Bruk sprawdza się na drogach dojazdowych dla samochodów.

Kamienie łamane
Do wyboru są trzy odmiany:

  • niesortowane – w postaci odłamów skalnych o różnych kształtach i wymiarach od 10 do 40 cm;
  • sortowane – powinny mieć dwie powierzchnie równoległe i trzecią (licową) – prostopadłą. Dwa wymiary powinny wahać się w granicach 15–35 cm, trzeci 20–30 cm;
  • sortowane i przycinane do wymiarów boków 20–60 cm, z powierzchnią licową z grubsza wyrównaną.

Kamienie łupane warstwowo
Są odspajane od złoża zgodnie z ułożeniem warstw. Dwie ich powierzchnie są w przybliżeniu płaskie i równoległe, a krawędzie licowe w miarę prostoliniowe, chociaż nie muszą być do siebie równoległe i prostopadłe. Nawierzchnie z takich kamieni nazywa się często dzikim brukiem. Różny kształt kamieni powoduje, że spoiny między nimi przebiegają nieregularnie.

Fot.: Andrzej Szandomirski

Otoczaki
To pozostałości po erze polodowcowej, które można znaleźć na brzegach górskich rzek i na polach. Na nawierzchnie najlepiej nadają się te, których przynajmniej jedna płaszczyzna jest płaska i gładka. Często przed ułożeniem na ścieżce czy podjeździe wymagają dodatkowego ociosania.

Nawierzchnie z kruszywa

Żwir
Dobrze wykonana nawierzchnia żwirowa, wbrew potocznej opinii, jest wytrzymała. Do jej budowy należy używać kruszyw o ostrych, nieregularnych krawędziach, które dobrze się klinują, dzięki czemu łatwiej się po nich chodzi. Może to być grys, kliniec, pospółka, tłuczeń lub żwir (z wyjątkiem rzecznego, którego ziarna mają zaokrąglone powierzchnie). Nawierzchnia żwirowa, po której będą jeździły samochody osobowe, powinna być zrobiona z trzech lub czterech warstw, natomiast ta, po której będzie się chodziło – z dwóch lub nawet z jednej warstwy. Każda kolejna warstwa musi być wykonana z drobniejszego kruszywa. Dzięki temu ziarna lepiej się zagęszczają i klinują.
Aby w nawierzchni nie tworzyły się koleiny, należy tak wybrać ziemię, aby podłoże było uformowane z 4–5-procentowym spadkiem na oba boki ścieżki lub podjazdu. Zapewni to odprowadzanie wody i zapobiegnie rozmiękaniu nawierzchni.
Na ścieżkach na wierzchnią warstwę zamiast pospółki gliniastej można zastosować mieszaninę piasku, żwiru i gliny w proporcji 1:1:1, a zamiast żwiru użyć grysu albo klińca.

Fot.: Andrzej Szandomirski

Kruszywo z żywicą
To nawierzchnia, w której kruszywo (żwir, grys granitowy, bazaltowy lub kwarcowy) jest zmieszane z niewielką ilością żywicy epoksydowej. Kolor nawierzchni nadaje kruszywo. Szorstka powierzchnia nie zarasta roślinami, ale jednocześnie jest w stanie przepuścić około 1 l wody opadowej w ciągu minuty. Może być stosowana nie tylko na ścieżki, ale także na pojazdy, pod warunkiem że maksymalne obciążenie nie przekroczy 2,8 t/m2.

Nawierzchnie kamienne i żwirowe – dlaczego warto?

  • są bardzo trwałe,
  • odpowiednie zarówno na ścieżki, jak i podjazdy,
  • mają naturalny wygląd, dobrze komponują się z otoczeniem ogrodu,
  • ładnie się starzeją.

Sprawdź produkty w kategorii Nawierzchnie w serwisie tuznajdziesz.pl

Źródło: redakcja

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right