logowanie

Usuwanie śniegu i lodu - ogrzewanie przeciwoblodzeniowe i przeciwzamarzaniowe

Zastosowanie energii elektrycznej do usuwania śniegu i lodu jest metodą bardzo prostą, skuteczną i komfortową. Dzięki niej możliwa jest instalacja ogrzewania przeciwoblodzeniowego i przeciwzamarzaniowego. Z rozwiązaniem tym nie może konkurować ani rozsypywanie mieszanek rozmrażających, szkodliwych dla instalacji, konstrukcji budynku i roślin w ogródku, ani tym bardziej czasochłonne i męczące ręczne odśnieżanie.

Kable grzejne - zasada działania i budowa

Do ogrzewania powierzchni na zewnątrz domu zwykle stosuje się elektryczne kable grzejne - przewody samoregulujące (zmiennooporowe). Dostosowują one ilość wytwarzanego ciepła (czyli pobieraną moc) do warunków otoczenia. Kable grzeją tym mocniej, im niższa jest temperatura otoczenia. Kiedy temperatura wzrasta, grzeją coraz słabiej i zużywają mniej energii elektrycznej. Automatyczna regulacja pobieranej przez przewód energii elektrycznej znacznie obniża koszty eksploatacji ogrzewania. Przewody nie przegrzewają się. Można je więc krzyżować, a także układać, nie stwarzając zagrożenia pożarem.
Przewód samoregulujący składa się z dwóch równoległych żył miedzianych i umieszczonej pomiędzy nimi warstwy grzejnej wykonanej z polimeru. Całość jest otoczona izolacją oraz splotem ochronnym z miedzi i płaszczem ochronnym. Przepływ prądu pomiędzy żyłami miedzianymi, do których podłączone jest napięcie 230 V, odbywa się na całej długości przewodu. Dlatego można go ciąć w dowolnym miejscu na odcinki dowolnej długości (oczywiście, gdy nie jest pod napięciem). W ten sposób można oszczędniej gospodarować materiałem i obniżyć koszty wykonania instalacji.
Obwód grzewczy powinien być zabezpieczony wyłącznikiem nadmiarowoprądowym dobranym między innymi do długości przewodu. Wyłącznik chroni obwód na przykład przed zwarciem lub przeciążeniem. Dodatkowo obwody grzewcze muszą być wyposażone w wyłącznik różnicowoprądowy na prąd różnicowy 30 mA, który chroni przed porażeniem prądem elektrycznym.
Podgrzewanie chodników, podjazdów i schodów
Pracą układu kieruje sterownik z cyfrowym wyświetlaczem i przyciskiem programującym. Sterownik wyposażony jest w czujniki wilgotności i temperatury. Gdy na zewnątrz jest ujemna temperatura, ale nie pada, schody, podjazdy czy chodniki nie muszą być podgrzewane. Dzięki czujnikowi wilgotności układ się nie włącza. Czujnik temperatury pozwala zaprogramować zakres temperatury, w którym ma pracować ogrzewanie.
Aby czujniki łatwo było rozróżnić, zwykle mają obudowy w innych kolorach: na przykład czujnik wilgotności żółtą, a temperatury – niebieską. Oba mają obudowy o stopniu ochrony IP 56.
Sterownik ma funkcję ochrony przed marznącym deszczem, rejestruje czas pracy systemu grzewczego oraz sygnalizuje ewentualne uszkodzenia.
Przewody grzejne połączone są ze sterownikiem tak zwanymi zimnymi przewodami oraz puszkami i zestawami przyłączeniowymi.
Wolne końce przewodów grzejnych zabezpiecza się zestawami zakończeniowymi.
Ogrzewanie rynien
System do podgrzewania rynien chroni dach przed gromadzeniem się i osuwaniem śniegu, a rynny i rury spustowe – przed zamarzaniem. Zapobiega także tworzeniu się sopli.
Przewody montuje się w linii prostej wzdłuż rynien i rur spustowych.
System jest wyposażony w sterownik z czujnikami temperatury i wilgotności. Dzięki samoregulacyjnym właściwościom przewodu pobór mocy dostosowuje się do temperatury otoczenia. Przewód znajdujący się w zamrożonej wodzie pobiera 28 W/m, a ten sam przewód w powietrzu o temperaturze 0°C tylko 16 W/m.
Na rynnach skrzynkowych szerszych niż 30 cm i na dużych powierzchniach układa się równolegle dwa przewody lub więcej. Jeśli woda z rynien jest odprowadzana do kanalizacji deszczowej, przewód powinien sięgać poniżej strefy zamarzania, czyli około 1 m poniżej poziomu terenu.
Przewody grzejne można instalować praktycznie w dowolnym czasie, i podczas budowy domu, i w trakcie jego użytkowania. Nie zaleca się montażu w temperaturze poniżej –10°C.
Utrzymanie temperatury wody w instalacji
Innym praktycznym zastosowaniem samoregulujących przewodów grzewczych jest ich montaż na rurach ciepłej wody w celu utrzymywania jej temperatury.
Zależnie od rodzaju przewodu, może to być 45, 65 lub od 50 do 70°C.
Stosując przewody samoregulujące, można zrezygnować z układu cyrkulacji ciepłej wody (pompy cyrkulacyjnej i rurociągów powrotnych).
Ciepła woda ma zadaną temperaturę w każdym punkcie poboru i mniejsze są jej straty. System zapobiega rozwojowi bakterii Legionella w przewodach ciepłej wody.
Zastosowanie w układzie sterownika i wyłącznika czasowego pozwala na dowolne programowanie podgrzewania i oszczędzanie energii. Nie trzeba podgrzewać ciepłej wody w czasie nieobecności.
Na rurach stalowych przewody grzewcze mocuje się za pomocą taśmy lub opasek. Na rurach z tworzywa sztucznego przyczepia się samoprzylepną taśmą aluminiową, którą nakleja się na całej długości przewodu grzewczego.
Przewody najlepiej układać w trakcie montażu rurociągów.
Samoregulujące przewody elektryczne stosuje się również do ochrony rur przed zamarzaniem. Można w ten sposób chronić przed zamarzaniem rury kanalizacyjne i wodociągowe ułożone powyżej strefy przemarzania.
Przewody montuje się identycznie jak te do podtrzymywania temperatury ciepłej wody. Czujnik temperatury należy umieścić w najzimniejszym punkcie chronionej instalacji. Przymocowuje się go samoprzylepną taśmą aluminiową bezpośrednio do rurociągu po przeciwnej stronie rury niż przewód grzejny.
Przewody i maty grzejne zasilane jedno- i dwustronnie
Do ogrzewania podjazdów, schodów, chodników itd. można też stosować przewody i maty grzejne zasilane jedno- lub dwustronnie. W sprzedaży są specjalne kablei maty  przeznaczone do instalacji zewnętrznych – kable są specjalnie wzmocnione i zabezpieczone przed uszkodzeniem i działaniem czynników atmosferycznych (np. promieniowaniem UV). Można je przykrywać różnymi nawierzchniami: kostką brukową, betonem lub asfaltem. Kable rozgrzewają się do temperatury 60-95oC, w zależności od producenta.
Układanie maty jest niezwykle łatwe i zajmuje niewiele czasu. Rozwija się ją po prostu z rolki, dbając o prawidłowy kierunek i właściwe odstępy między układanymi pasmami.
Kable grzejne nie mogą być układane bezpośrednio na warstwie izolacyjnej. Ze względu na jej niską przewodność cieplną ciepło nie byłoby odprowadzane z kabla, na skutek czego znacznie wzrosłaby jego temperatura i mógłby ulec uszkodzeniu. Podczas układania betonu na matach i kablach grzewczych trzeba bardzo uważać, aby ich nie uszkodzić. Beton nie może zawierać ostrego kruszywa.
Uruchomienie instalacji może nastąpić najwcześniej po całkowitym związaniu betonu, czyli po 30 dniach od jego ułożenia.
Do ochrony stromych dachów przed powstawaniem niebezpiecznych nawisów i sopli lodowych używa się kabli grzejnych o mocy 15-20 W/m.
Kable układa się w pętle przebiegające w dół i w górę (instalowanie kabli w poprzek dachu jest niedopuszczalne) w taki sposób, aby ich wydajność wynosiła około 200 W/m2. Powinny zabezpieczać pas o szerokości 50 cm wzdłuż dolnych krawędzi dachu.
Na wysokości górnych końców kabli grzejnych można zainstalować specjalny próg zapobiegający zsuwaniu się śniegu.
Rynny. W rynnach układa się zwykle dwa rzędy kabla. Mocuje się je specjalnie wyprofilowanymi uchwytami ułatwiającymi utrzymanie odpowiedniej odległości między sąsiednimi odcinkami. Do pionowych rur spustowych wprowadza się jedną pętlę kabla również mocowaną uchwytami. Jeśli długość kabla wprowadzonego do rury przekracza 50 cm, uchwyty przyczepia się do zawieszonego w niej metalowego łańcucha podtrzymującego.
Regulacja instalacji przeciwoblodzeniowej
Aby ograniczyć koszty eksploatacji instalacji przeciwoblodzeniowej, stosuje się automatyczną regulację, która sprawia, że system uruchamia się tylko wtedy, kiedy jest rzeczywiście potrzebny. Czujniki mierzą temperaturę oraz poziom wilgotności i przekazują informację do mikroprocesorowego sterownika, który automatycznie włącza ogrzewanie, gdy zostaną przekroczone dopuszczalne wartości. Po osuszeniu ogrzewanej powierzchni sterownik wyłącza instalację.
Czujniki mogą być instalowane w rynnach, na dachach bądź w nawierzchniach ciągów jezdnych i pieszych. Zależnie od przeznaczenia mają różną konstrukcję.

Do ogrzewania powierzchni na zewnątrz domu zwykle stosuje się elektryczne kable grzejne - przewody samoregulujące (zmiennooporowe). Dostosowują one ilość wytwarzanego ciepła (czyli pobieraną moc) do warunków otoczenia. Kable grzeją tym mocniej, im niższa jest temperatura otoczenia. Kiedy temperatura wzrasta, grzeją coraz słabiej i zużywają mniej energii elektrycznej. Automatyczna regulacja pobieranej przez przewód energii elektrycznej znacznie obniża koszty eksploatacji ogrzewania. Przewody nie przegrzewają się. Można je więc krzyżować, a także układać, nie stwarzając zagrożenia pożarem. Przewód samoregulujący składa się z dwóch równoległych żył miedzianych i umieszczonej pomiędzy nimi warstwy grzejnej wykonanej z polimeru. Całość jest otoczona izolacją oraz splotem ochronnym z miedzi i płaszczem ochronnym. Przepływ prądu pomiędzy żyłami miedzianymi, do których podłączone jest napięcie 230 V, odbywa się na całej długości przewodu. Dlatego można go ciąć w dowolnym miejscu na odcinki o dowolnej długości (oczywiście, gdy nie jest pod napięciem). W ten sposób można oszczędniej gospodarować materiałem i obniżyć koszty wykonania instalacji. Obwód grzewczy powinien być zabezpieczony wyłącznikiem nadmiarowoprądowym dobranym między innymi do długości przewodu. Wyłącznik chroni obwód na przykład przed zwarciem lub przeciążeniem. Dodatkowo obwody grzewcze muszą być wyposażone w wyłącznik różnicowoprądowy na prąd różnicowy 30 mA, który chroni przed porażeniem prądem elektrycznym.

Podgrzewanie chodników, podjazdów i schodów

Pracą układu kieruje sterownik z cyfrowym wyświetlaczem i przyciskiem programującym. Sterownik wyposażony jest w czujniki wilgotności i temperatury. Gdy na zewnątrz jest ujemna temperatura, ale nie pada, schody, podjazdy czy chodniki nie muszą być podgrzewane. Dzięki czujnikowi wilgotności układ się nie włącza. Czujnik temperatury pozwala zaprogramować zakres temperatury, w którym ma pracować ogrzewanie. Aby czujniki łatwo było rozróżnić, zwykle mają obudowy w innych kolorach: na przykład czujnik wilgotności żółtą, a temperatury – niebieską. Oba mają obudowy o stopniu ochrony IP 56. Sterownik ma funkcję ochrony przed marznącym deszczem, rejestruje czas pracy systemu grzewczego oraz sygnalizuje ewentualne uszkodzenia. Przewody grzejne połączone są ze sterownikiem tak zwanymi zimnymi przewodami oraz puszkami i zestawami przyłączeniowymi. Wolne końce przewodów grzejnych zabezpiecza się zestawami zakończeniowymi.

Ogrzewanie rynien

System do podgrzewania rynien chroni dach przed gromadzeniem się i osuwaniem śniegu, a rynny i rury spustowe – przed zamarzaniem. Zapobiega także tworzeniu się sopli. Przewody montuje się w linii prostej wzdłuż rynien i rur spustowych. System jest wyposażony w sterownik z czujnikami temperatury i wilgotności. Dzięki samoregulacyjnym właściwościom przewodu pobór mocy dostosowuje się do temperatury otoczenia. Przewód znajdujący się w zamrożonej wodzie pobiera 28 W/m, a ten sam przewód w powietrzu o temperaturze 0°C tylko 16 W/m. Na rynnach skrzynkowych szerszych niż 30 cm i na dużych powierzchniach układa się równolegle dwa przewody lub więcej. Jeśli woda z rynien jest odprowadzana do kanalizacji deszczowej, przewód powinien sięgać poniżej strefy przemarzania, czyli około 1 m poniżej poziomu terenu. Przewody grzejne można instalować praktycznie w dowolnym czasie (zarówno podczas budowy domu, jak i w trakcie jego użytkowania). Nie zaleca się montażu w temperaturze poniżej –10°C. W rynnach układa się zwykle dwa rzędy kabla. Mocuje się je specjalnie wyprofilowanymi uchwytami ułatwiającymi utrzymanie odpowiedniej odległości między sąsiednimi odcinkami. Do pionowych rur spustowych wprowadza się jedną pętlę kabla również mocowaną uchwytami. Jeśli długość kabla wprowadzonego do rury przekracza 50 cm, uchwyty przyczepia się do zawieszonego w niej metalowego łańcucha podtrzymującego.

Utrzymanie temperatury wody w instalacji

Innym praktycznym zastosowaniem samoregulujących przewodów grzewczych jest ich montaż na rurach ciepłej wody w celu utrzymywania jej temperatury. Zależnie od rodzaju przewodu, może to być 45, 65 lub od 50 do 70°C.Stosując przewody samoregulujące, można zrezygnować z układu cyrkulacji ciepłej wody (pompy cyrkulacyjnej i rurociągów powrotnych). Ciepła woda ma zadaną temperaturę w każdym punkcie poboru i mniejsze są jej straty. System zapobiega rozwojowi bakterii Legionella w przewodach ciepłej wody.
Zastosowanie w układzie sterownika i wyłącznika czasowego pozwala na dowolne programowanie podgrzewania i oszczędzanie energii. Nie trzeba podgrzewać ciepłej wody w czasie nieobecności. Na rurach stalowych przewody grzewcze mocuje się za pomocą taśmy lub opasek. Na rurach z tworzywa sztucznego przyczepia się samoprzylepną taśmą aluminiową, którą nakleja się na całej długości przewodu grzewczego.
Przewody najlepiej układać w trakcie montażu rurociągów. Samoregulujące przewody elektryczne stosuje się również do ochrony rur przed zamarzaniem. Można w ten sposób chronić przed zamarzaniem rury kanalizacyjne i wodociągowe ułożone powyżej strefy przemarzania. Przewody montuje się identycznie jak te do podtrzymywania temperatury ciepłej wody. Czujnik temperatury należy umieścić w najzimniejszym punkcie chronionej instalacji. Przymocowuje się go samoprzylepną taśmą aluminiową bezpośrednio do rurociągu po przeciwnej stronie rury niż przewód grzejny.

Źródło: redakcja

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right