logowanie

Pokrycia dachowe z papy. Metody remontowania pokrycia dachowego z papy

Dzięki odpowiedniej konserwacji pokrycie dachowe jest w stanie zachować swoje właściwości znacznie dłużej, nawet przy niesprzyjających warunkach pogodowych. Renowacja pokrycia dachowego polega z kolei na przywróceniu utraconych właściwości, takich jak elastyczność i szczelność.

Aby można było przeprowadzić konserwację, istniejąca papa musi być szczelna oraz wolna od pęknięć czy odspojeń na zgrzewach . Papy z bitumu niemodyfikowanego, z wkładką kartonową lub z welonu szklanego, należy konserwować już po 2−3 latach od położenia, natomiast te z bitumu modyfikowanego, na włókninie szklanej lub poliestrowej – dopiero po 5−6 latach. Współczesne metody konserwacji papy polegają na pokryciu jej penetrującymi masami bitumicznymi.
Renowację wykonuje się na dachu niespełniającym powyższych warunków, ale dobrze przylegającym do podłoża i stabilnym. Jest to zabieg dużo tańszy niż wymiana pokrycia, zarówno ze względu na eliminację kosztów demontażu starej papy i jej utylizacji (zgodnie z przepisami o ochronie środowiska), jak i niższą cenę materiałów, które będziemy kłaść na dachu.
Renowację można przeprowadzić na dwa sposoby:
• wykonanie pokrycia z pap renowacyjnych – metoda zbliżona pod względem wykonawstwa do położenia nowego pokrycia dachowego, wyróżniamy w tym przypadku:
− wykonanie pokrycia z pojedynczej warstwy papy nawierzchniowej o odpowiednich parametrach, po uprzednim zagruntowaniu,
− wykonanie pokrycia z użyciem perforowanej papy podkładowej i renowacyjnej papy nawierzchniowej,
− wykonanie pokrycia z jednowarstwowej papy renowacyjnej z kanalikami wentylacyjnymi;
• wykonanie pokrycia metodą nakładania powłok bez użycia ognia, z co najmniej dwóch warstw specjalistycznych mas bitumicznych; dodatkowo, często wykonuje się w przypadku tej metody także zbrojenie wewnętrzne siatkami zbrojącymi (poliestrowymi, z włókna szklanego, z polipropylenu lub innymi o odpowiednich parametrach) – system ten nosi nazwę laminatu asfaltowego.
Jeśli stare pokrycie nie przylega do podłoża na znacznej części lub jeśli podłoże jest niestabilne, renowacja nie przyniesie spodziewanego efektu i jedynym ratunkiem będzie wtedy wymiana pokrycia dachowego.
Wymiana jest również konieczna, gdy podłoże wymaga naprawy (uzupełnienie ubytków stropu betonowego, wymiana deskowania, wymiana termoizolacji itp.) lub gdy wykonanie kolejnych warstw spowodowałoby zbyt duże obciążenie stropu (jako maksymalne obciążenie przyjmuje się zazwyczaj 5 warstw pokrycia).

Przygotowanie podłoża

Bez względu na dobór metody renowacji, stare podłoże należy odpowiednio przygotować poprzez wykonanie napraw istniejących ubytków oraz oczyszczenie i zagruntowanie powierzchni według zaleceń producenta stosowanych materiałów. Czynności te są tak samo ważne jak proces renowacji (a nawet ważniejsze).

Pęknięcia papy spowodowane utratą elastyczności
Wszystkie papy, w szczególności te z bitumu niemodyfikowanego, w wyniku starzenia się tracą swoją elastyczność, co prowadzi do powstawania pęknięć, będących potencjalnym źródłem przecieku.
Najprostszym sposobem naprawy uszkodzeń tego typu jest zastosowanie plastycznych uszczelniaczy bitumicznych, a także wgrzewanie łat z papy lub wykonanie laminatu asfaltowego.

Pęknięcia papy spowodowane samozdylatowaniami płyt konstrukcyjnych betonowych lub klawiszowaniem stropów wykonanych z płyt prefabrykowanych.
Brak prawidłowo wykonanych dylatacji płyty konstrukcyjnej stropu może powodować pękanie płyt, czyli tzw. samodylatowanie, które z kolei prowadzi do pękania przylegającej do płyty izolacji papowej. Uszkodzenia tego typu przeważnie mają postać długiej szczeliny, przez którą przesiąka woda, tworząc przecieki.
Z podobnym zjawiskiem mamy do czynienia, kiedy konstrukcja dachu wykonana jest z płyt prefabrykowanych. Przemieszczanie się elementów między sobą (klawiszowanie) może doprowadzić do przerwania ciągłości izolacji papowej, a w konsekwencji – do powstania przecieków.
Tego typu usterki wyjątkowo naprawiamy w następujący sposób:
• oczyszczamy szczelinę, usuwamy luźne fragmenty starej papy i lepiku,
• na końcach szczeliny wykonujemy w papie nacięcia w poprzek jej osi – zapobiegnie to dalszemu wydłużaniu się pęknięcia,
• lokalizujemy pęknięcie płyty betonowej i pokrywamy je trwale plastycznym uszczelniaczem bitumicznym, starając się wcisnąć go w szczelinę,
• na całej długości szczeliny i około 0,5 m poza nią, w obu kierunkach naklejamy pas papy lub wykonujemy laminat asfaltowy.
Docelowo w miejscach pęknięć i samozdylatowań należy wykonać nowe pokrycie lub skutecznie zregenerować stare.

Pęcherze i zawilgocone podłoże
Obecność pęcherzy powietrznych oznacza, że:
pokrycie dachowe jest szczelne tylko na obszarze, na którym występują pęcherze,
• wielowarstwowe pokrycie z papy jest zawilgocone, zwłaszcza w przypadku starych powłok papowych zbrojonych wkładkami wodonasiąkliwymi; przyczyną są wcieki zewnętrzne lub dyfuzja pary wodnej z przestrzeni mieszkalnych lub użytkowych budynku,
• dach wymaga interwencji dekarskiej.
Pęcherze należy rozciąć na krzyż (jeśli są okrągłe) lub wzdłuż (gdy mają kształt wydłużony), podłoże oczyścić, rozcięte fragmenty papy przykleić z powrotem, a rozcięcie wypełnić uszczelniaczem bitumicznym. Kolejnym krokiem jest prawidłowe rozwiązanie wentylacji starego pokrycia.
Jej brak spowoduje powstanie pęcherzy na każdej kolejnej warstwie izolacji. Aby do tego nie dopuścić, należy zamontować kominki wentylacji biernej (1 kominek na 40 m2 połaci dachowej) w następujący sposób:
• najpierw wykonujemy przebicie przez wszystkie warstwy pokrycia, aż do płyty konstrukcyjnej lub deskowania, o powierzchni pokrywającej się z prześwitem kominka,
• jeśli pod warstwami papy występuje ocieplenie, w przebiciu montujemy luzem perforowaną rurę z PVC o średnicy mniejszej niż średnica kominka, tak aby jej krawędź wystawała kilka centymetrów nad powierzchnię papy,
• kominek oklejamy lepikiem lub uszczelniaczem bitumicznym współ- osiowo z wykonanym przebiciem,
• metodą zgrzewania lub naklejania na lepiku przykrywamy kominek łatą z papy o wymiarach co najmniej 0,5/0,5 m, a następnie doszczelniamy uszczelniaczem bitumicznym.
Montaż kominków powinien być przeprowadzony nawet w przypadku, gdy do renowacji wykorzystujemy układ pap wentylowanych z papą perforowaną jako podkład. W przypadku tej metody renowacji kominki montujemy na ostatecznej warstwie papy. W wypadku renowacji masami bitumicznymi kominki mocujemy na starym pokryciu, przed aplikacją powłok renowacyjnych.

  • powieksz
    Pokrycia dachowe z papy. Metody remontowania pokrycia dachowego z papy
    Kominek na papie Fot.: Ketz
  • powieksz
    Pokrycia dachowe z papy. Metody remontowania pokrycia dachowego z papy
    Kominek na termoizolacji Fot.: Ketz

Źródło: Informator Budowlany-murator

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right