logowanie

Produkcja gipsu

Gips naturalny to minerał występujący w przyrodzie. W jaki sposób jednak powstają spoiwa gipsowe stosowane w budownictwie? Dowiedz się, na czym polega technologia produkcji gipsu.

Technologia produkcji gipsu polega na wypalaniu rozdrobnionego surowca – dwuwodnego siarczanu wapniowego, który w ten sposób jest poddawany procesowi dehydratacji (odwodnieniu). Wymaga to właściwego przygotowania, a także odpowiednio dostosowanych urządzeń, np. rozdrabniarek, suszarek i prażarek.

Surowce

Na skalę przemysłową – zależnie od pochodzenia głównego surowca – wytwarza się gips naturalny oraz syntetyczny. Gips naturalny powstaje z mączki gipsowej, czyli rozdrobnionego naturalnego kamienia gipsowego lub anhydrytu, wydobywanego w kopalniach głębinowych albo odkrywkowych. Gips syntetyczny to produkt uzyskiwany m.in. w procesie mokrego odsiarczania gazów spalinowych. Różni się on od swojego naturalnego odpowiednika formą i strukturą krystaliczną. W nomenklaturze międzynarodowej określany jest jako FGD Gypsum (ang.), DEG gyps (franc.), REA Gips (niem.), natomiast w języku polskim nazywa się go gipsem IOS (z Instalacji Odsiarczania Spalin) lub gipsem syntetycznym.

Temperatura wypalania a rodzaje spoiw gipsowych

W zależności od temperatury wypalania (wyprażania) surowca mogą powstawać spoiwa powietrzne o odmiennych właściwościach: szybko- lub wolnowiążące.
Spoiwa szybkowiążące
Gips budowlany otrzymuje się po zmieleniu kamienia gipsowego wyprażonego w niskiej temperaturze (135–230°C). To spoiwo szybkowiążące, tzw. gips półwodny (półhydrat), uzyskiwany w odmianach alfa i beta, które różnią się rozpuszczalnością, czasem wiązania i wytrzymałością. Gips budowlany należy do spoiw powietrznych szybkowiążących, o początku wiązania w zakresie 3–12 minut, a końcu 15–20 minut.

Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj nasze kompendium wiedzy o gipsie.
Co to jest gips? >>>
Rodzaje gipsu >>>
Zastosowanie gipsu >>>
Parametry gipsu >>>
Gips – najważniejsze normy >>>

Spoiwa wolnowiążące
W wyniku wypalania kamienia gipsowego lub anhydrytu naturalnego w temperaturze 600–700°C powstaje anhydryt, czyli bezwodny siarczan wapniowy (CaSO4). W czystej formie nie wykazuje on właściwości wiążących. Uzyskuje je dopiero jako spoiwo anhydrytowe, które powstaje po zmieleniu siarczanu wapniowego i połączeniu go z dodatkami – aktywatorami (tlenki alkaliczne, tlenek magnezowy, wapno palone i hydratyzowane, siarczany, cement portlandzki).
Gips hydrauliczny (zwany także estrichgipsem lub gipsem jastrychowym) jest spoiwem powietrznym wolnowiążącym, wykazującym właściwości hydrauliczne. Otrzymuje się go przez wypalanie kamienia gipsowego w temperaturze 800–1000ºC. Wówczas gips dwuwodny przechodzi w siarczan bezwodny i ulega częściowemu rozkładowi (CaSO4 → CaO + SO2 + ½O2). Spoiwo to zawiera niewielką ilość tlenku wapniowego. Gips hydrauliczny zaczyna wiązać po upływie 2–6 godzin. Koniec wiązania następuje dopiero po 6–30 godzinach. Ta odmiana gipsu charakteryzuje się większą odpornością na działanie wody i mrozu.

Zobacz produkty w kategorii "Gips" w Tuznajdziesz.pl

Źródło: redakcja

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right