logowanie

Taras na gruncie - jak go zbudować?

Taras na gruncie (naziemny) to dość specyficzny rodzaj tarasu, trudny do zrealizowania. W poniższym artykule podpowiadamy, jak zrobić taras, unikając przy tym błędów.

Taras naziemny szczególnie chętnie stosowany jest na terenach rekreacyjnych, ponieważ dobrze współgra z domkami letniskowymi czy altankami. Nie ma pod nim pomieszczeń, jest posadowiony bezpośrednio na ziemi. Taras ten narażony jest jednak na takie same obciążenia co balkon czy taras nadziemny. Mało tego – ze względu na specyficzną budowę i wymiary (zwykle dużo większe niż w przypadku przeciętnego tarasu nadziemnego, nie wspominając o balkonie) jest na niektóre uszkodzenia zdecydowanie bardziej podatny. Warstwą użytkową mogą być w jego przypadku płytki ceramiczne, płyty betonowe lub kamienne, a nawet kostka brukowa.
Możliwe są także dwa warianty wykonania: z tzw. uszczelnieniem podpłytkowym (zwanym także zespolonym) oraz rozwiązanie drenażowe. Taras naziemny narażony jest przede wszystkim na duże obciążenia termiczne (w zimie –30°C, w lecie 70°C), zatem przyjęte rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe oraz sposób wykonania muszą być najwyższej jakości

Posadowienie tarasu naziemnego

Najlepszym rozwiązaniem jest posadowienie płyty konstrukcyjnej tarasu na fundamentach, jednak jest to metoda wybierana bardzo rzadko.
Najczęściej stosuje się płytę na gruncie (rozwiązanie niedopuszczalne w przypadku gruntów wysadzinowych – należy w ich przypadku wykonać fundamenty lub po prostu wymienić podłoże). Płyty nie układamy bezpośrednio na ziemi. Najpierw należy wykonać odpowiedni wykop – przynajmniej 30–40 cm poniżej spodu płyty tarasu i 50 cm poza jej krawędzią. Powierzchnia gruntu musi zostać zagęszczona. Przy przyległym budynku należy ponadto ułożyć dylatację brzegową, np. z paska styroduru. Po zagęszczeniu gruntu wykonuje się warstwę przerywającą podciąganie kapilarne. Można w tym celu wykorzystać płukany żwir o uziarnieniu np. 16–32 mm, a na jego wierzchu ułożyć grubą folię z tworzywa sztucznego lub membranę kubełkową. Jeżeli taras naziemny przylega do budynku, konieczne jest wcześniejsze wykonanie zarówno hydroizolacji ściany fundamentowej, jak i warstwy ochronnej. Izolacja strefy cokołowej (od poziomu wierzchu płyty tarasu) musi być wykonana z materiału, który da się połączyć z izolacją połaci tarasu.

Wykonanie płyty tarasu

Dopiero po odpowiednim przygotowaniu podłoża można zająć się wykonaniem żelbetowej płyty tarasu. Powinna być ona wykonana ze spadkiem 1,5–2% (absolutne minimum to 1%), który umożliwi odprowadzenie wody poza połać. Płytę o grubości kilkunastu centymetrów należy zazbroić (sposób zbrojenia powinno się skonsultować z projektantem).
Po wylaniu betonu trzeba go przynajmniej przez kilka dni odpowiednio pielęgnować, aby nie dopuścić do przesuszenia, zamoknięcia czy spękania.

Fot. 1. Taras zewnętrzny, posadzka z płytek betonowych na podkładzie z kruszywa i na macie drenażowej Fot.: Renoplast

Warstwa użytkowa tarasu

Bezproblemowe użytkowanie gwarantuje jedynie poprawny montaż wszystkich elementów tarasu, przy czym newralgicznym punktem jest okap oraz dylatacja strefowa. Detale te muszą być wykonane adekwatnie do systemu uszczelnienia połaci, wybranego rozwiązania i rodzaju warstwy użytkowej. Niezależnie od tego, czy wspomniana warstwa jest ułożona z płytek ceramicznych, czy np. z dekoracyjnych płyt betonowych/kamiennych, oddziałują na nią naprężenia termiczne (i związane z tym odkształcenia) wynikające z różnicy temperatur lato-zima (gradient temperatury rzędu 100°C). Z tego powodu zaleca się stosowanie specjalnej maty drenującej i kompensującej ww. naprężenia, ułożonej bezpośrednio na hydroizolacji.
Wykonana z polistyrenu, specjalna, odpowiednio profilowana mata oddziela warstwy użytkowe od konstrukcji, co pozwala na kompensację naprężeń między warstwami, powstałych na skutek oddziaływania temperatur, a dzięki specjalnym otworom w macie wilgoć, która wniknęła od góry, jest bezpiecznie odprowadzana poza konstrukcję. Rozwiązanie to bazuje na koncepcji drenażowego odprowadzania wody z połaci tarasu, która pozwala wyeliminować przyczynę uniemożliwiającą ułożenie warstw w tradycyjny sposób: płytki, jastrych, papa, płyta tarasu.

  • powieksz
    Taras na gruncie. Budowa tarasu na gruncie krok po kroku
    Fot. 2. Aluminiowy profil balkonowy K30 Fot.: Renoplast
  • powieksz
    Taras na gruncie. Budowa tarasu na gruncie krok po kroku
    Fot. 3. Aluminiowy profil tarasowy K60 do układów drenażowych Fot.: Renoplast

Fot. 4. Otwory drenażowe w profilu K60 Fot.: Renoplast

Wykonanie warstwy użytkowej tarasu

Poprawne wykonanie warstwy użytkowej balkonu lub tarasu wymaga odpowiedniego zaplanowania robót. Pierwszym etapem prac jest montaż systemowych profili krawędziowych (fot. 2., 3.). Muszą one zostać zamocowane przed wykonaniem zasadniczej warstwy hydroizolacji. Pozwala to na poprawne uszczelnienie strefy okapu – profil umieszczony jest na warstwie hydroizolacji ułożonej na krawędzi tarasu, a dodatkowo główne jej warstwy (przy hydroizolacji mineralnej zalecane dwie) nachodzą na poziomą część profilu przylegającą do podłoża. Jednym słowem – profil jest jakby „wtopiony” w hydroizolację.
Uwaga: hydroizolacja nie może zasłaniać otworów odprowadzających wodę na zewnątrz (fot. 4.).

Źródło: Informator Budowlany-murator

Partnerzy serwisu

To dzięki tym firmom możemy realizować Wasze potrzeby i zainteresowania

border_left border_right